தமிழ் இலக்கியப் பாடத்தை எடுக்க மாணவர்களை ஊக்கப்படுத்த வேண்டும்

12.10.2013ஆம் நாள் நடந்த 'எசுபிஎம் தமிழ் இலக்கியக் கருத்தரங்கம்' தொடர்பாக வெளிவந்த நாளிதழ் செய்தி இது. நன்றி: மக்கள் ஓசை (28.10.2013)

***************

 

தமிழ் இலக்கியப் பாடம் கடுமையான பாடமல்ல. மலேசியக் கல்வி சான்றிதழ் (எசுபிஎம்) தேர்வுப் பாடமாகத் தெரிவு செய்யும் ஒவ்வொரு மாணவரும் தமிழ் இலக்கியப் பாடத்தையும் கண்டிப்பாகத் தேர்வு செய்ய வேண்டுமென்று தமிழ் வாழ்வியல் இயக்கச் செயலாளர் சுப.நற்குணன் வேண்டுகோள் விடுத்தார். 

தமிழ் வாழ்வியல் இயக்க ஏற்பாட்டில் தமிழியல் நடுவத்தில் நடைப்பெற்ற எசுபிஎம் மாணவர்களுக்கான தமிழ் இலக்கியப் பாடக் கருத்தரங்கு நிகழ்ச்சியில் பேசிய அவர் மேற்கண்ட கருத்தை வலியுறுத்தினார்.

தமிழ் இலக்கியப் பாடத்தில் நமது மாணவர்கள் பெறும் புள்ளிகள் அவர்கள் பல்கலைக்கழகங்களிலும் கல்லூரிகளிலும் சேர உதவியாக இருப்பதுடன் தங்களின் வாழ்க்கையில் நல்ல வழிகாட்டுதலையும் தரவல்லதாக உள்ளது.

எனவே, நம் மாணவர்கள் தமிழ் மொழியுடன், தமிழ் இலக்கியப் பாடத்தையும் தேர்வு செய்ய பெற்றோர்களும், இடைநிலைப்பள்ளி தமிழாசிரியர்களும் ஊக்கப்படுத்த வேண்டும் என்று அவர் கேட்டுக் கொண்டார். தமிழ் இலக்கியங்களை அடுத்த தலைமுறைக்குக் கொண்டு செல்லத் தமிழ் இலக்கியப் பாடங்களை நமது மாணவர்கள் கற்பது அவசியமாகும்.

மாணவர்களுக்குப் போதிப்பதற்குத் தேவையான வழிகாட்டி நூல்கள் தற்போது கடைகளில் கிடைப்பதையும் அவர் சுட்டிக்காட்டினார். இங்கு நடைப்பெற்ற கருத்தரங்கில் அனுபவமிக்க ஆசிரியர்கள் மாணவர்களுக்குத் தேவையான வழிகாட்டுதல்களையும் தேர்வு அணுகுமுறைகளையும் மாதிரி வினாக்களும் விடை அமைப்பு முறைகளையும் எளிய முறையில் விளக்கப்படுத்தினார்.

இந்நிகழ்ச்சியில் செலாமா, பேரா, நிபோங் டிபால், சிம்பாங் அம்பாட், பாரிட் புந்தார் நடுவங்களைச் சேர்ந்த 80 மாணவர்கள் கலந்து கொண்டு பயனடைந்தனர்.

@நன்றி: மக்கள் ஓசை

 

மலேசியத் தமிழறிஞர் மு.மணிவெள்ளையனார் காலமானார்

மலேசியாவின் தமிழறிஞர்.. தமிழ் இலக்கியக் கழகத் தலைவர்.. தமிழியல் பட்டயக் கல்வியை மலேசியாவில் அறிமுகப்படுத்தி ஆயிரத்திற்கும் மேற்பட்ட தமிழியல் கல்விப் பட்டதாரிகளை உருவாக்கியவர்.. தமிழ்ப்புனல் ஐயா மு.மணிவெள்ளையனார் (M.Lit) அவர்கள், 16.11.2011இல் இயற்கை எய்தினார். 

 

• மலேசியாவில் தமிழைத் தமிழாகச் செழிக்கச் செய்த அறிஞர்களுள் ஒருவர். 

  விளம்பரமே இல்லாமல் அமைதியாகத் தமிழுக்குப் பெரும் பணி ஆற்றிய பெருந்தகை.  

  திருக்குறள் நெறியில் வாழ்ந்து, இளையோர் மனங்களில் குறளியச் சிந்தனைகளை விதைத்து அரும்பணி ஆற்றியவர். 

  தமிழியத் திருமணங்களை நடத்தி தமிழியக் குடும்பங்களை உருவாக்கிய தமிழ்த் தொண்டர்.

  தமிழில் பிறமொழி கலப்பதை எதிர்த்து, தமிழ் தூய்மையாக இருக்க காலமெல்லாம் பாடாற்றிய கொள்கை மறவர்.

  தமிழில் மட்டுமல்லாது ஆங்கிலத்திலும் புலமை கொண்ட நல்லறிஞர்; நற்றமிழர்!

  தமிழ் ஆசிரியர்களையும், இல்லத்தரசிகளையும், பணி ஓய்வு பெற்றவர்களையும் தமிழியல் பட்டக் கல்வி பயிலச் செய்து பட்டதாரிகளாக்கி பெருமைபடச் செய்த பண்பாளர்; நற்றமிழ்ச் சிந்தனையாளர்.     

  

   அன்னாரின் மறைவு நற்றமிழர்க்குப் பெரும் இழப்பாகும். அன்னாரின் ஆதன் அமைதி பெற இறைமையை இறைஞ்சுவோம்!

  @சுப.நற்குணன்

மலாயா பல்கலை தமிழ்த்துறை மறுமலர்ச்சி காணட்டும்

1-8-2010 முதற்கொண்டு இணைப்பேராசிரியர் முனைவர் சு.குமரன் அவர்கள் மீண்டும் தமிழ்த்துறை தலைவர் பொறுப்புக்கு நியமிக்கப்பட்டுள்ளார். இந்த நியமனத்தால், நாட்டின் மிக உயரிய கல்வி நிறுவனத்தில் நமது கையைவிட்டுப் போன தாய்மொழி உரிமை மீண்டும் கையகமாகியுள்ளது.

இந்த மகிழ்ச்சியான நேரத்தில் முனைவர் சு.குமரன் ஐயா அவர்களுக்குத் திருத்தமிழ் தமது மனமார்ந்த நல்வாழ்த்தைத் தெரிவிப்பதில் மகிழ்ச்சியடைகிறது. ஓராண்டாய் சுற்றிச் சூழந்த கருமேகங்கள் களைந்து இன்று புத்தொளி பிறந்துள்ளது. இதுவரை இருந்த நெருக்கடிகள் நீங்கி இன்று புத்தெழுச்சி ஏற்பட்டுள்ளது. இனிவரும் காலம் நமது தமிழ்த்துறைக்குப் பொற்காலமாக அமைய வேண்டும். புதிய சிந்தனையோடு புதுப்புது இலக்குகளை இனி எட்ட வேண்டும்; புதுப்புது பாதைகளைத் தேடி பாதங்கள் பதிய வேண்டும். மலேசியாவில் தமிழும் தமிழரும் எழுச்சி பெற - ஏற்றம் காண மலாயா பலகலை தமிழத்துறை தக்கனவற்றைச் செய்ய வேண்டும்; தகுந்த நகர்வுகளை முன்னெடுக்க வேண்டும்.

இத்தனைக்கும் மேலாக, அங்குப் பணியாற்றும் நமது மரியாதைக்குரிய கல்விமான்கள் அனைவரும் தனித்தனி விருப்பு வெறுப்புகளுக்கு இடங்கொடாமல்; மொழியின, சமுதாய நலம் என்ற ஒருமித்த சிந்தனையில் ஒருகுடையின் கீழ் ஒன்றுபட்டு; முனைவர் சு.குமரன் அவர்களின் தலைமைக் கரங்களை வலுப்படுத்தி வீறுகொண்டு எழவேண்டும் – வெற்றிகளைக் குவிக்க வேண்டும் எனத் திருத்தமிழ் வேண்டிக் கேட்டுக்கொள்கிறது.

மலேசியாவின் மூத்த பல்கலைக்கழகமாக விளங்குவதோடு, மலேசியத் தமிழர்களின் தாய்மொழிக்கும் தாய்மொழிக் கல்விக்கும் உரிமைச் சின்னமாக - உயரிய சின்னமாக இருக்கும் கல்வி நிறுவனம் மலாயா பல்கலைக்கழக இந்திய ஆய்வியல் துறை என்றால் சாலப் பொருந்தும். தமிழவேள் கோ.சாரங்கபாணியின் தலைமையில் மலேசியத் தமிழர்கள் முன்னெடுத்த ‘தமிழ் எங்கள் உயிர்’ என்னும் மொழிப் போராட்டத்திற்குக் கிடைத்த வெற்றியின் அடையாளச் சின்னமாக இந்தத் தமிழ்த்துறை வீற்றிருக்கிறது என்பது பெருமைக்குரிய வரலாறு.

கடந்த 2009இல் இத்துறையில் பல்வேறு நெருக்கடிகள் ஏற்பட்டது. இதனால் 2009 சூலைத் திங்கள் 2ஆம் நாள் இத்துறைக்கான தலைவரைப் பல்கலை நிருவாகம் பதவியிலிருந்து அகற்றியது. காலங்காலமாக நம்மவர்கள் அலங்கரித்த தலைவர் பதவிக்குத் தமிழரல்லாத வேறு ஒருவர் நியமிக்கப்பட்டார். அதுமட்டுமல்லாது, அத்துறையின் பெயரும் மாற்றப்படும் இக்கட்டான சூழல் உருவாகியது.

இத்தனை கசப்பான நெருக்கடிகள் நடந்து மலேசியத் தமிழர்கள் ஓராண்டு காலமாக வாட்டமுற்று இருந்த வேளையில், கைவிட்டுப் போன தமிழ்த்துறை தலைவர் பதவி இன்று மீண்டும் கிடைத்திருக்கிறது மிகவும் மகிழ்ச்சிக்குரியது. இதற்கு, நமது சமுதாய அமைப்புகளின் போராட்டமும் மக்களின் கோரிக்கைகளுமே முகாமையான கரணியம் என்றால் மிகையாகாது. மலாயாப் பல்கலையில் தமிழுக்கு இடமில்லையா? என்று சமுதாயத்தில் ஏற்பட்ட மனவருத்தம்தான் இன்று அத்துறையையும் அதற்குரிய தலைமை பொறுப்பையும் மீட்டுக்கொடுத்திருக்கிறது. இதுதான் உண்மை.

ஆகவே, எப்போதும் – எந்தச் சூழலிலும் தமிழுக்கு முன்னுரிமை கொடுத்துத் தமிழை வாழவைக்க முன்னின்று போராடும் தமிழ் இயக்கங்களும் அதன் தலைவர்களும் பாராட்டப்பட வேண்டியவர்கள். காணாமல் போகவிருந்த தமிழின் அரியணையைக் காப்பாற்றிக்கொடுத்த அவர்களுக்குச் சமுதாயமே நன்றிக்கடன் பட்டிருக்கிறது. இந்த உண்மை நிலையை உணர்ந்து தமிழ்த்துறை பணியாளர்கள் தங்கள் பணிகளை உளமாற ஆற்றுவார்கள் என்று சமுதாயம் மிகவும் நம்பிக்கையோடு காத்திருக்கிறது.

இந்த நம்பிக்கையைத்தான் சமுதாயத்தின் அனைத்து தரப்பினரும் பதிவு செய்திருகின்றனர். அதற்குப் பின்வரும் செய்திகளே சான்றாகும்.

1.டத்தோ சுப்ரா அவர்கள்
அரை நூற்றாண்டு காலப் பெருமை வாய்ந்த இந்திய ஆய்வியல் துறை ஒரு வரலாற்றுப்பூர்வமான அமைப்பு. தமிழ், தமிழ் இலக்கியம், மொழி, இனம், கலை, பண்பாடு ஆகியவற்றை முதன்மையாகக் கொண்டு செயல்படும் மிகப் பெரிய நிறுவனமான இந்திய ஆய்வியல் துறைக்கென்று ஒரு வரலாற்றுப் பெருமை இருந்தது. அத்துறை சார்ந்த பொறுப்பாளர்கள் மீண்டும் ஒன்றிணைந்து மொழி வளர்ச்சிக்கும் மாணவர்களின் முன்னேற்றத்திற்கும் பாடுபட வேண்டும். (மக்கள் ஓசை 1.8.2010)

2.தான்ஸ்ரீ குமரன் அவர்கள்
நாடு முழுவதுமுள்ள தமிழர்களும் தமிழ் இயக்கங்களும் அரசியல் கட்சிகளும் இதனைத் தங்களது தன்மானப் பிரச்சனையாக எடுத்துக்கொண்டு நடத்திய கூட்டு முயற்சிகளின் வழியாக ஓராண்டுக்குப் பிறகு மீண்டும் முனைவர் சு.குமரன் துறைத் தலைவராக நியமிக்கப்பட்டுளார். இ.ஆ.துறையில் தகுதியும் திறமையும் கொண்ட கல்வியாளர்கள் பணியாற்றுகின்றனர் என்பதற்கு இது சான்றாகும். இ.ஆ.துறை கல்வியாளர்கள் அனைவரும் சமுதாய நலனை மனத்திற்கொண்டு, சமுதாய மையமாக அதனைச் செயல்படுத்தும் முயற்சியில் ஈடுபட வேண்டும். இ.ஆ.துறை வளர்ச்சியில் சமுதாயம் நம்பிக்கை கொண்டுள்ளது. பேராசிரியர்கள் மீது நம்பிக்கை வைத்துள்ளது. எனவே, இன்பத் தமிழுக்கு இணைந்து பாடுபடுவோம். (மலேசிய நண்பன் 1.8.2010)

3.சு.வை.லிங்கம் (தமிழ்க் காப்பகத் தலைவர்)
கடந்த ஓராண்டுக்கு மேலாக இழுபறியாக இருந்த ம.ப இந்திய ஆய்வியல் துறைத் தலைவர் பதவி மீண்டும் தமிழர் ஒருவருக்கே நிலைநிறுத்தப்பட்டிருக்கிறது. சமூகத்தின் கோரிக்கை வெற்றி பெற்றுள்ளது. இ.ஆ.துறையைச் சார்ந்த விரிவுரையாளர்களின் ஒற்றுமையும் இதற்கு காரணமாகும். அனைவருடனும் இணைந்து செயலாற்றுவதில் முனைவர் சு.குமரன் வெற்றி பெறுவார் என நம்பிக்கை கொள்வோம். (மக்கள் ஓசை 1.8.2010)

4.இரெ.சு.முத்தையா (மலேசியத் திராவிடர் கழகத் தலைவர்)
புலம்பெயர் தமிழர்க்கெல்லாம் பெருமை சேர்த்த கல்விக் களமான மலாயாப் பல்கலைக்கழக தமிழாய்வியல் பிரிவின் மகுடம் ஓராட்ண்டு காலமாக ஒளியிழந்து காணப்பட்டது. இணைப் பேராசிரியர் முனைவர் சு.குமரன் மீண்டும் தமிழாய்வுப் பிரிவுக்குத் தலைமை ஏற்கிறார். இந்த நிலைக்காகப் பாடுபட்ட அனைத்து தரப்பினருக்கும் நன்றி. (மலேசிய நண்பன் 1.8.2010)

நாட்டின் சிறந்த கல்விமானாக விளங்கும் மரியாதைக்குரிய முனைவர் சு.குமரன் ஐயா அவர்கள் சமுதாயத்தின் இந்த நம்பிக்கையை நிச்சியமாக உணர்ந்திருப்பார். வெகு அக்கறையோடும் மிக நேர்த்தியோடும் செயல்பட்டு சமுதாயத்தின் நம்பிக்கைக்குச் செயல்வடிவம் கொடுப்பார் என நம்புவோம்; அவருக்குத் துணைநின்று தோளுரம் ஊட்டுவோம்; நமது தமிழ்த்துறையைச் மொழி – இன – சமுதாய நடுவமாக வளர்த்தெடுப்போம்.

எசுபிஎம்12: உரிமை இழக்கலாமா? உயிர்த்தமிழ் இறக்கலாமா?

மலேசியக் கல்விச் சான்றிதழ் எனப்படும் எசுபிஎம் தேர்வில் மொத்தம் 12 பாடங்களை மாணவர்கள் எடுக்க முடியும். இத்தகவலை, 13-01-2010 திகதியிட்ட சுற்றறிக்கையின் வழியாக மலேசியக் கல்வி அமைச்சு அதிகாரப்படியாக அறிவித்துவிட்டது.

அந்தச் சுற்றறிக்கையைப் படிக்க சொடுக்கவும்:- http://www.moe.gov.my/upload/galeri_awam/pekeliling/1264067970.pdf

மேலும், மாணவர்கள் எழுதும் 12 பாடங்களின் முடிவும் புள்ளி விவரமும் ஒரே சான்றிதழில் குறிக்கப்படும் எனவும் அந்தச் சுற்றறிக்கையில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

எனவே, நமது மாணவர்கள் இனி எந்தவித அச்சமோ அல்லது ஐயமோ இல்லாமல், துணிந்து 12 பாடங்களை எடுக்கலாம் - எடுக்க வேண்டும். எசுபிஎம் தேர்வுக்குப் பதிவு செய்துகொள்ளும் இறுதிநாள் எதிர்வரும் 31-03-2010 ஆகும்.

இதற்கு, பெர்றோர்கள், இடைநிலைப்பள்ளி தமிழாசிரியர்கள், பொது இயக்கங்கள், தமிழ் அமைப்புகள் என அனைத்துத் தரப்பினரும் மெனக்கெட்டு நமது மாணவர்களுக்கு உதவ வேண்டும் – வழிகாட்ட வேண்டும்.

நமது மாணவர்கள் 12 பாடங்களை எடுப்பது எப்பது அவர்களுடைய உரிமையாகும். ஆகவே, அதனைத் தடுக்கவோ தடை போடாவோ யாருக்கும் உரிமையில்லை.

குறிப்பாக, பள்ளி நிருவாகம் அல்லது பள்ளி முதல்வர்கள் பல்வேறு காரணங்களையும் சாக்குப் போக்குகளையும் சொல்லி நமது மாணவர்கள் தமிழையும் தமிழ் இலக்கியத்தையும் எடுப்பதை தடுத்து நிறுத்த முடியாது.

அப்படியே யாராவது; எந்தப் பள்ளியாவது; எந்த முதல்வராவது; செய்தால் அது சட்டப்படி குற்றமாகும்.

எனவே,

1) பள்ளியில் மாணவர் எண்ணிக்கை போதாது
2) பள்ளி நேரத்தில் தமிழையும் தமிழ் இலக்கியத்தையும் கற்பிக்க முடியாது
3) பள்ளியில் முழுநேர தமிழ் ஆசிரியர் இல்லை
4) பள்ளியில் தமிழையும் தமிழ் இலக்கியத்தையும் எடுக்கும் பாடச் சிப்ப முறை (Pakej Sistem) இல்லை

என்பன போன்ற சாக்குப் போக்குகளை இனி எந்தப் பள்ளியும் சொல்ல முடியாது – சொல்லவும் கூடாது.

அப்படியே, நமது மாணவர்கள் தமிழையும் தமிழ் இலக்கியத்தையும் தேர்வுக்கு எடுப்பதை தடுக்கின்ற பள்ளிகள் இருக்குமானால் உடனடியாக அதுகுறித்து புகார் செய்ய வேண்டும். மாவட்டக் கல்வி அலுவலகம், மாநிலக் கல்வித் திணைக்களம், மலேசியத் தேர்வு வாரியம், மலேசியக் கல்வி அமைச்சு ஆகிய தரப்பினரிடம் இந்தப் புகாரைச் செய்யலாம். ஓவ்வொரு மாநிலக் கல்வித் திணைக்களத்திலும் பணியாற்றும் தமிழ்மொழி உதவி இயக்குநர்களிடம் தாராளமாகப் புகார் கொடுக்கலாம்.

அதற்கு உதவியாக கீழே சம்பந்தப்பட்ட அரசு அலுவலகங்களின் முகவரிகளும் தொலைபேசி தொடர்பு எண்களும் கொடுக்கப்பட்டுள்ளன.

1) மலேசியக் கல்வி அமைச்சு

KEMENTERIAN PELAJARAN MALAYSIA, Blok E8, Kompleks E,Pusat Pentadbiran Kerajaan Persekutuan,62604, PUTRAJAYA, MALAYSIATel : 603-8884 6000

2) மலேசியத் தேர்வு வாரியம் (Lembaga Peperiksaan Malaysia) சொடுக்கவும்

3) மாநிலக் கல்வித் திணைக்களம் (Jabatan Pelajaran Negeri) மாநில வாரியாகச் சொடுக்கவும்:-

அ.பெர்லிசு மாநிலம்
ஆ.கெடா மாநிலம்
இ.பினாங்கு மாநிலம்
ஈ.பேரா மாநிலம்
உ.சிலாங்கூர் மாநிலம்
ஊ.பகாங்கு மாநிலம்
எ.நெகிரி செம்பிலான் மாநிலம்
ஏ.மலாக்கா மாநிலம்
ஐ.சொகூர் மாநிலம்
ஒ.கிளந்தான் மாநிலம்
ஓ.திரங்கானு மாநிலம்
ஔ.கூட்டரசு பிரதேசம்

மலேசிய அரசியலமைப்புச் சட்டத்தில் நமக்காக இருக்கின்ற உரிமையை நாம் முழுமையாகப் பயன்கொள்ள வேண்டும். எந்தக் காரணத்திற்காகவும் நமது உரிமைகளை மறந்து வாளாவிருக்கக் கூடாது.

அந்தவகையில், நமது உயிர்த்தமிழைக் காப்பதற்கு நாம் முனைப்பாக இருந்து செயல்பட வேண்டும். நம்மோடு இந்நாட்டில் வாழும் சீனர்கள் எதற்காகவும் எந்தச் சூழலிலும் தங்களின் தாய்மொழியை விட்டுக்கொடுக்காமல் கண்ணும் கருத்துமாக இருந்து காத்து நிற்பதற்கான மூலக்காரணத்தை நம்மவர்கள் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.

நமது மாணவர்களின் நலனுக்காக – நமது தாய்மொழியின் நலனுக்காக – நமது சமுதாயத்தின் நன்மைக்காக – நமது எதிர்காலத் தலைமுறையின் நலனுக்காகத் தமிழ்மொழியைக் கற்போம்; தேர்வில் கட்டாயப் பாடமாகத் தமிழையும் தமிழ் இலக்கியத்தையும் எடுப்போம்.

சாவிலும் தமிழ்ப்படித்துச் சாக வேண்டும் – என்
சாம்பலிலும் தமிழ் மணந்து வேக வேண்டும்

என்ற உணர்வோடு ஒவ்வொரு தமிழ் மாணவரும் தமிழையும் தமிழ் இலக்கியத்தையும் படிக்க வேண்டும்.

அவ்வாறு, மாணவர்கள் படிப்பதை பெற்றோர்களும் ஆசிரியர்களும் மற்றுள்ள பொது அமைப்புகளும் உறுதிபடுத்த வேண்டும். கூடவே, வேண்டிய உதவிகளையும் ஆதரவுகளையும் உடனடியாகச் செய்ய வேண்டும்.

தமிழைக் காக்க தைப்பூசத்தில் உண்ணாநோன்பு

எசு.பி.எம். தேர்வில் தமிழ், இலக்கியப் பாடங்கள் மற்ற பாடங்களுக்கு இணையாக அங்கீகரிக்கப்பட வேண்டும் என்று கோரிக்கையை முன் வைத்து தமிழ், தமிழ் இலக்கிய மீட்புக் குழுவினர் உண்ணாவிரதப் போராட்டத்தை முன்னெடுக்கின்றனர்.

எதிர்வரும் தைப்பூச நாளன்று நாடெங்கிலும் கொண்டாடப்பட இருக்கும் தைப்பூச விழாக்களின்போது போராட்டவாதிகள் உண்ணாவிரதம் மேற்கொள்ளவிருக்கின்றனர்.

அண்மையில் தமிழ், தமிழ் இலக்கியம் குறித்துக் கல்வி அமைச்சரோடு நடைபெற்ற பேச்சுவார்த்தை தோல்வியடைந்ததால் உண்ணாவிரதப் போராட்டம் தொடங்கப்படுகிறது.

“இந்தப் போராட்டம் நாடெங்கிலும் தைப்பூச நாளன்று ஒரே நேரத்தில் நடைபெறும் என்று போராட்டக் குழுவின் தலைவர் ஆ.திருவேங்கடம் தெரிவித்தார். பத்துமலை தைப்பூச விழாவில் மாபெரும் உண்ணாவிரதப் போராட்டம் நடத்த ஏற்பாடுகள் செய்யப்படுகின்றன. (விரிவாக)

• நன்றி:விடுதலைமலேசியாஇன்று

தமிழ் இயக்கங்கள் எதிர்க்கட்சிகளின் கைக்கூலிகளா?

எசுபிஎம் எனப்படும் மலேசியக் கல்விச் சான்றிதழ் தேர்வு தொடர்பாக நிலவிவரும் நெருக்கடி இன்னமும் முற்றிலுமாக ஓய்ந்தபாடில்லை. இந்த நெருக்கடியிலிருந்து தமிழை மீட்கவும் இலக்கியத்தைக் காக்கவும் தமிழ் சார்ந்த பொது இயக்கங்கள் போராடி வருகின்றன.

குறிப்பாக, எசுபிஎம் 12 பாட மீட்புக் குழுவினர் என தங்களை அடையாளப்படுத்தி இருக்கும் ஆ.திருவேங்கடம் தலைமையிலான குழுதான் இந்தப் போராட்டத்தை முழுவீச்சுடன் முன்னெடுத்துள்ளது.

இக்குழுவில், மலேசிய இந்து சங்கம், மலேசிய இந்திய இளைஞர் மன்றம், உலகத் தமிழர் மாமன்றம், தமிழ் அறவாரியம், சிவநெறி வாழ்க்கை மன்றம், வள்ளலார் நற்பணி மன்றம், மலேசிய இந்தியர் மேம்பாட்டுக் கழகம், மலேசியத் திராவிடர் கழகம், மலேசியத் தமிழ்நெறிக் கழகம், மலேசியத் தமிழ் எழுத்தாளர் சங்கம், மலேசியத் தமிழ் இலக்கிய ஆசிரியர் கழகம் உள்ளிட்ட பல இயக்கங்கள் ஒன்றுபட்டு ஓரணியில் திரண்டு தமிழுக்காகக் குரல்கொடுத்து வருகின்றன. தவிர, சு.வை.லிங்கம் தலைமையிலான தமிழ்க் காப்பகமும் தமிழையும் தமிழ் இலக்கியத்தையும் மீட்டெடுக்கும் பணியில் தொடக்கத்திலிருந்தே குறிப்பிடத்தக்க பங்கினை ஆற்றி வருகின்றது.

இதற்கிடையில், ஆளுங்கட்சி, எதிர்க்கட்சி என இரண்டு தரப்பையும் சேர்ந்த தலைவர்களும் இந்தச் சிக்கல் தொடர்பாகக் கருத்துரைத்துள்ளனர். அதுமட்டுமல்லாமல், மீட்புக் குழுவினருக்கு ஆதரவாகப் பேசியுள்ளனர்; அவர்கள் ஏற்பாட்டில் நடந்த கவன ஈர்ப்புப் பேரணியிலும் கலந்துகொண்டுள்ளனர்.

இப்படி, பல தரப்பினரும் ஒன்றுகூடி ஒரே குரலில் ஓங்கி ஒலிக்கும் சமயத்தில், “தமிழுக்காகப் போராடும் இவர்கள் எதிர்க்கட்சிகளின் கைக்கூலிகளாகச் செயல்படுகின்றனர்” என்ற ஒரு குற்றச்சாட்டைச் சிலர் முன்வைத்துள்ளனர். அதனை உறுதிபடுத்துவதற்குச் சில காரணங்களும் சொல்லப்படுகின்றன. அவை:-

1.இந்திய சமுதாயம் தொடர்பாக அரசாங்கம் அக்கறை கொண்டிருக்கிறது. அதற்காக சில நல்ல முடிவுகள் எடுக்கப்பட்டுள்ளன. அந்த முடிவுகளை எதிர்க்கும்படி சில அரசு சார்பற்ற இயக்கங்களை எதிர்க்கட்சிகள் தூண்டிவிடுகின்றன.

2.இந்திய சமுதாயத்தில் சிறு சிறு குழுக்கள் பல அரசு சார்பற்ற இயக்கங்கள் என்று காளான்களைப் போல முளைத்துக் கொண்டிருக்கின்றன. அவை எதிர்க்கட்சிகளுக்குத் துணைபோகின்றன.

3.இந்த இயக்கங்களுக்கு எதிர்க்கட்சிகள் நிதியுதவி செய்கின்றன.

4.இவர்கள் குழப்பத்தை ஏற்படுத்தி அரசாங்கத்திற்கு எதிராக இந்திய மக்களிடையே வெறுப்புணர்வை ஏற்படுத்துகின்றனர்.

5.இந்த இயக்கங்கள் கருத்தரங்குகளை நடத்தவும், விடுதிகளில் (ஓட்டல்) கூட்டங்கள், நிகழ்ச்சிகள் நடத்தவும் எதிர்க்கட்சிகள் உதவுகின்றன.

6.இந்த இயக்கங்களின் தலைவர்கள் சிலர் எதிர்க்கட்சிகளின் முக்கியப் பதவிகளில் கூட இருக்கின்றனர்.

இந்தக் குற்றச்சாட்டுகளில் எந்த அளவுக்கு உண்மை இருக்கிறது என்பதைத் தீர்மானிக்கும் முழுப் பொறுப்பு மக்களைச் சார்ந்தது. ஏனெனில். நடக்கின்ற ஒவ்வொரு நிகழ்வுகளையும் மக்கள் பார்த்துக்கொண்டுதான் இருக்கிறார்கள். இந்தப் போராட்டத்திற்கு இடையில் அரங்கேறும் அரசியல் போட்டா போட்டிகளும் நுண்ணரசியல் விளையாட்டுகளும் மக்களுக்குத் தெரியாமல் இல்லை. அந்த அளவுக்கு மக்கள் இப்போது விழிப்புணர்வு அற்றவர்களாகவும் இல்லை.

மாற்றுக் கருத்துகளை வெளியிடுவதும்; மொழி இன நலனுக்காகப் போராடுவதும்; கட்சி, கொள்கைகளை மறந்து பொதுநலத்துக்காக ஒன்றுபடுவதும் அரசாங்கத்தை எதிர்ப்பதற்கு நிகரானது என்ற கருத்து ஏற்கத்தக்கது அல்ல.

அரசாங்கத்தின் ஒரு கொள்கையானது குறிப்பிட்ட ஒரு தரப்பினருக்கு எதிர்மறையான விளைவுகளை நீண்ட காலத்தில் ஏற்படுத்திவிடும் என்பதால், அதனை எதிர்த்து நிற்பதும்; மாற்றுக் கருத்து கூறுவதும்; மாற்றத்தைக் கோருவதும் மக்களாட்சிக்கு மாண்பினை அளிக்குமே தவிர ஒருபோதும் மருட்டலாகாது.

ஆகவே, தமிழைக் காக்கவும் இலக்கியத்தை மீட்கவும் போராடும் தமிழ் இயக்கங்களின் செயற்பாடுகளும் மக்களாட்சி நடைமுறையில் இயல்பானவைதாம். அதேவேளையில், மொழியினநல அடிப்படையில் பார்க்கும்போது இவர்களின் போராட்டம் பெரிதும் போற்றுதலுக்கு உரியது.

அந்த வகையில், தமிழ் இயக்கங்களின் நகர்வுகளும் நடவடிக்கைகளும் எந்த அளவுக்கு உண்மையானவை; நம்பகத்தன்மை கொண்டவை; நியாயமானவை; நன்மையானவை என்பதைப் பொதுமக்களும் காலமும்தான் தீர்மானிக்க முடியும்.

எசுபிஎம்12 பாடக் கவன ஈர்ப்புப் பேரணி

எசுபிஎம் தமிழ்மொழி - இலக்கியம் ஆகிய பாடங்கள் தொடர்பாக நாட்டில் எழுந்துள்ள நெருக்கடியான சூழல் இன்று ஓர் உச்சத்தை அடைந்துள்ளது. இன்று (12.12.2009) காலை 10.00 மணி தொடங்கி பெட்டாலிங் ஜெயா தோட்ட மாளிகையில் "எசுபிஎம்12 பாட கவன ஈர்ப்புப் பேரணி" நடைபெற்றது.
ஆயிரத்திற்கும் மேற்பட்ட ஆதரவாளர்கள் கலந்துகொண்ட இந்தத் தமிழ் மீட்புப் பேரணி மிக கட்டுக்கோப்புடனும் எழுச்சியுடனும் நடைபெற்றது. எசுபிஎம்12 பாட மீட்புக் குழுவின் தலைவர் ஆ.திருவேங்கடம் தலைமையில் இந்த முடற்கட்ட தமிழ் எழுச்சிப் பேரணி வெற்றியுடன் நடைபெற்றுள்ளது.

இந்த எழுச்சியும் - தமிழ் மீட்பு உணர்வும் - தமிழ்க் காப்பு உணர்வும் தொடர்ந்து பேணப்படவேண்டும் என்பது பலருடைய விருப்பமும் எண்ணமுமாக இருக்கிறது. எனவே, தமிழைக் காக்கவும் தமிழ் இலக்கியத்தை மீட்கவும் ஒட்டுமொத்தத் தமிழர்களும் துணை நிற்க வேண்டும்.

இன்று "எசுபிஎம்12 பாட கவன ஈர்ப்புப் பேரணி" இல் நிறைவேற்றப்பட்ட தீ்ர்மானங்கள் கீழே கொடுக்கப்பட்டுள்ளன.

சனிக்கிழமை, 12 டிசம்பர் 2009 தோட்ட மாளிகை
"தமிழைக் காப்போம், இலக்கியத்தை மீட்போம்" பேரணியின் தீர்மானங்கள்

1)மலேசிய அரசியலமைப்பு சட்டப்படி, கல்விச் சட்டத்தின் 152-வது அம்சத்தை நிலை நிறுத்த வேண்டும்.

வரைவு எண்:152
அதிகாரப்பூர்வ மொழியாக மலாய் மொழி இருப்பினும் பிற மொழிகளுக்கான நிலைப்பாடு மற்றும் உரிமையைக் கொண்டு, அம்மொழியைப் பயன்படுத்துவதற்கும், கற்றுக்கொள்வதற்கும், மேம்படுத்துவதற்கும், பொது மானியங்களைப் பயன்படுத்தி அவற்றைச் செயல்முறைப்படுத்துவதற்கும் தடை ஒருபோதும் இருக்கக்கூடாது.

வரைவு எண்:152(1)(a)
பிற மொழிகளைப் பயன்படுத்துவதற்கும் (அதிகாரப்பூர்வ காரணங்களைத் தவிர்த்து), அல்லது கற்பிப்பதற்கும் கற்பதற்கும் யாரையும் மறுக்கவோ தடுக்கவோ முடியாது; மற்றும்

வரைவு எண்:152(1)(b)
கூட்டரசில் அங்கம் வகிக்கும் பல்லின மக்களின் மொழிகளைப் பாதுகாப்பதற்கும், தொடர்வதற்கும், கற்பதற்கும் உரிய மத்திய, மாநில அரசாங்கங்களின் உரிமைகளை இங்கு குறிப்பிடப்பட்டுள்ள எந்தவொரு வரைவின் உட்பிரிவும் பாதிக்கலாகாது.


2)தாய் மொழியான தமிழ்க் கல்வி சம்பந்தப்பட்ட கொள்கைகளை அமலாக்குவதற்கு முன் சமூக இயக்கங்களையும் கல்வியாளர்களையும் அரசாங்கம் கலந்தாலோசிக்க வேண்டும்.


3)எஸ்.பி.எம் தேர்வில் மாணவர்கள் எடுக்க அனுமதிக்கப்படும் தமிழ் மொழி, தமிழ் இலக்கியம் உட்பட அனைத்துப் பாடங்களுக்கும் எவ்வித கட்டுப்பாடுகளும் விதிக்கப்படாமல் முழு அங்கீகாரம் கொடுக்கப்பட வேண்டும்.

4)தமிழ் மொழியின் ஆய்விற்கும் வளர்ச்சிக்கும் நிலைத் தன்மைக்கும் அரசுசார் அமைப்பு ஒன்று அதிவிரைவில் முழு அரசாங்க நிதி உதவியோடு அமைக்கப்பட வேண்டும்.

5)நேரடியாகவோ மறைமுகமாகவோ தமிழ் மொழிக்கு ஊறு விளைவிக்கும் எந்தவொரு தரப்பின் நடவடிக்கைகளையும் இப்பேரணி வன்மையாகக் கண்டிக்கிறது.

தமிழைக் காக்கவும் இலக்கியத்தை மீட்கவும் வேண்டிய பொறுப்பு நமது மக்கள் ஒவ்வொருவருக்கும் இருக்கிறது. கருத்து வேறுபாடுகளால் நாம் வேறுபட்டிருக்கலாம். அது எல்லாவிடத்திலும் நிகழும் இயல்பான ஒன்றுதான். ஆனாலும் மொழி, இனம், சமயம், பண்பாடு என்று வருகின்றபோது, நாம் நமக்குள் இருக்கும் கருத்து வேற்றுமைகளை ஒதுக்கி வைத்துவிட்டு ஒரே குரலாக ஒலிக்க வேண்டும். அப்படி ஒலித்தால்தான் வெற்றியை நாம் ஈட்ட முடியும் என்பதற்கு இன்று நடந்த "எசுபிஎம்12 பாட கவன ஈர்ப்புப் பேரணி" மற்றுமொரு நற்சான்று என்றால் மிகையில்லை.

எசுபிஎம்12: மறுபடியும் இன்னொரு போராட்டமா?

2010ஆம் ஆண்டு தொடங்கி, மலேசியக் கல்விச் சான்றிதழ் (எசுபிஎம்) தேர்வில் 10 பாடங்களை மட்டுமே எடுக்க முடியும் என இதற்கு முன் அறிவிக்கப்பட்டது. இதனால், தமிழ்மொழியும் தமிழ் இலக்கியமும் எடுக்க முடியாத சூழ்நிலை ஏற்பட்டது. இதனை வன்மையாகக் கண்டித்து தமிழ் அமைப்புகளும் அரசியல் கட்சிகளும் உக்கிரமாகக் குரல் கொடுத்தன. தமிழ் மக்களிடையே எழுந்த கொந்தளிப்பைத் தொடர்ந்து 10 பாடங்களுக்குப் பதிலாக 12 பாடங்களை எடுக்க இசைவு வழங்கப்பட்டது.

ஆனால், இந்த அறிவிப்போடு சேர்த்து இரண்டு அணுகுண்டுகள் தமிழர் தலைக்குமேல் போடப்பட்டுள்ளது. இதனால், மீண்டும் மலேசியத் தமிழர்களிடையே கொந்தளிப்பு வெடித்துள்ளது. அதற்குக் காரணமான அந்த 2 அணுகுண்டுகள் இவைதாம்:-

1.தேர்வில் 12 அல்லது 11 பாடங்கள் எடுக்கலாம். ஆனால், அடிப்படையான 10 பாடங்களின் (Core Subject) மதிப்பெண்கள் மட்டுமே கணக்கில் எடுத்துக்கொள்ளப்படும்.

2.கூடுதலாக எடுக்கப்படும் பாடங்களின் மதிப்பெண்கள் கல்விக் கடனுதவி பெறுவது போன்ற விண்ணப்பங்களுக்கு ஏற்றுக்கொள்ளப்படாது.

யாருமே எதிர்பார்க்காத இந்தப் புதிய அறிவிப்பினால் – தமிழுக்கும் தமிழ் இலக்கியத்திற்கும் மீண்டும் பாதுகாப்பற்ற சூழ்நிலையை ஏற்படுத்தியிருக்கும் இந்த அறிவிப்பினால் இப்போது, 2ஆம் கட்ட மொழிப் போராட்டம் தொடங்கிவிட்டது. பொது இயக்கத் தலைவர்களும் அரசியலாளர்களும் உடனடி கண்டனத்தை வெளியிட்டுள்ளனர்.

மாண்புமிகு பேராசிரியர் இராமசாமி (பினாங்கு மாநிலத் துணை முதல்வர்)

இந்தப் புதிய அறிவிப்பு சமுதாயத்திற்கு ஏமாற்றத்தை அளித்துள்ளது. 12 பாடங்கள் எடுத்தாலும் 10 முகன்மை பாடங்கள் (Core Subject) மட்டுமே கணக்கிடப்படும் என்று கூறுவதை சமுதாயத்தால் ஏற்றுக்கொள்ள முடியாது. தமிழ்மொழி அழிக்கப்படுவதை வரவேற்கிறார்களா? மலேசிய இந்தியர்களுக்கு இந்த நாட்டில் தமிழ்மொழி ஒன்றுதான் இருக்கிறது. அதையும் இழந்துவிட்டால் தாய்மொழியற்றச் சமுதாயமாக உருவாக்கப்பட்டு விடுவோம். இந்த அவல நிலை தேவையா? நமது தாய்மொழி, தமிழ் இலக்கியம் ஆகியவற்றை இழக்கப் போவதை நாம் வரவேற்கப் போகிறோமா? என்பதை சிந்திக்க வேண்டும். தமிழ்மொழியைக் காப்பாற்ற நாடு முழுவதும் பல எழுச்சிக் கூட்டங்கள் நடத்தப்படும். அதன் முதல் கூட்டம் இன்று 6.12.2009, பிரிக்பீல்டில் நடக்கவிருப்பதாகக் கூறினார்.

ஆ.திருவேங்கடம் (தமிழ் இலக்கிய 12 பாட மீட்புக்குழுத் தலைவர்)

12 பாடங்கள் எடுக்கலாம் என்று அமைச்சரவை அறிவித்திருப்பது வரவேற்கத்தக்கது. என்றாலும் இதுவொரு பெரிய ஏமாற்றத்தைத் தந்துள்ளது. நமது போராட்டம் இன்னும் முழு வெற்றி பெறவில்லை. 10 பாடங்கள் எடுக்கும் மாணவர்கள் தமிழ் அல்லது இலக்கியப் பாடங்களையும் எடுத்தால், அந்த இரண்டு பாடங்களுக்கும் அங்கீகாரம் பறிபோகும் நிலை ஏற்பட்டுள்ளது. இந்த முடிவின் பின்புலத்தில் உள்ள சூட்சுமங்களை முழுமையாக அறியாமல் சிலர், போராடி வெற்றி பெற்றதாகப் புலம்பி வருவதை ஏற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை. வரும் திசம்பர் 12ஆம் நாள் தோட்ட மாளிகையில் திட்டமிட்டபடி “தமிழைக் காப்போம் – இலக்கியத்தை மீட்போம்” எனும் கவன ஈர்ப்புக் கூட்டம் நடைபெறும் என்று கூறியுள்ளார்.

க.உதயசூரியன் (மலேசியத் தமிழ்க்கல்வி அறவாரியத் தலைவர்)

எசுபிஎம் தேர்வில் 12 பாடங்கள் என்று அரசாங்கம் கூறிய போதிலும், தமிழ் – தமிழ் இலக்கியம் பாடங்களுக்கு முழுமையான அங்கீகாரத்தை வழங்க வேண்டும். மாணவர்களுக்குப் பொதுக் கல்விக் கடனுதவி பற்றி ஆழமாக விவாதிக்கவும் கல்வி அமைச்சு தனது முடிவினை அறிவிக்க வேண்டும். சமுதாயத்தின் உணர்வுகளுக்கு மதிப்பு கொடுக்க வேண்டிய தார்மீகப் பொறுப்பு அரசாங்கத்திற்கு உண்டு என்பதை மறந்துவிடக் கூடாது என்று சொல்லியிருக்கிறார்.

இதற்கிடையில், இந்தச் சிக்கல் தொடர்பாக ம.இ.கா தேசியத் தலைவர் டத்தோ ஸ்ரீ ச.சாமிவேலு கருத்துரைத்துள்ளார். அதன் விவரம் பின்வருமாறு:-

“நாம் ஒன்றுக்குப் பின் ஒன்றாக விடயங்களைக் கவனிப்போம். 10 பாடங்களுக்குப் பதில் 12 பாடங்களுக்கு அனுமதிப்பதின் மூலம் நாம் முதலாவது தடையைத் தாண்டியுள்ளோம். அதற்கு நாம் அரசாங்கத்திற்கு மிகவும் நன்றிக் கடன்பட்டுள்ளோம்.

அந்த இரண்டு கூடுதல் பாடங்களை (தமிழ் மொழியும் தமிழ் இலக்கியமும்) அரசாங்க உபகாரச் சம்பளங்களுக்கும் மற்ற விடயங்களுக்கும் பரிசீலனைக்கு எடுத்துக் கொள்ளப்பட மாட்டாது என்பது தான் இப்போதைய சிக்கல் ஆகும்.

12 பாடங்கள் விடயம் மீது அரசாங்கத்துடன் நாம் பேச்சு நடத்தியது போல இந்தச் சிக்கல் மீது நாங்கள் (மஇகா) பேச்சு நடத்த அனுமதியுங்கள்.

டத்தோ ஸ்ரீ நஜிப் அப்துல் ரசாக் இது நாள் வரையில் நமக்கு (இந்திய சமூகத்திற்கு) நேர்மையாக நடந்து கொண்டிருப்பதால் அவரிடம் பிரச்னையை விட்டு விட வேண்டும்” என்று அவர் கூறியுள்ள செய்தியை மலேசியாஇன்று வெளியிட்டுள்ளது.

இச்செய்தி ஆறுதலைக் கொடுத்தாலும்கூட, இறுதியான முடிவு அறிவிக்கப்படும் வரை மக்களின் மனங்கள் பொங்கிக்கொண்டுதான் இருக்கும்.

எது எப்படியாயினும், 2010 கல்வியாண்டு தொடங்குவதற்கு இன்னும் குறுகிய காலமே இடைவெளி இருப்பதால், இந்தச் சிக்கலுக்கு விரைந்து தீர்வுகாண வேண்டியிருக்கிறது. ஒரு சிறுபான்மை இனத்தின் கல்வி உரிமையைக் கையிலெடுத்துக்கொண்டு அரசியல் விளையாட்டுக் காட்டி, மாணவர்களின் எதிர்காலத்தைக் கேள்விக்குறியாக்குவது அறிவுடைமைக்கு எதிரானது.

மக்களுக்கு முன்னுரிமை கொடுத்து மக்களின் நியாயமான விருப்பங்களை நிறைவேற்றுவதில் எந்த ஓர் அரசாங்கத்திற்கும் நன்மையே அன்றி, தீது யாதொன்றுமில்லை.

• பி.கு:- மலேசிய நண்பன், மக்கள் ஓசை நாளேடுகள், மலேசியாஇன்று இணையத்தளம் ஆகியவை வெளிட்ட செய்திகளின் அடிப்படையில் இப்பதிவு எழுதப்பட்டுள்ளது.

எசுபிஎம்12: மழை ஓய்ந்தது; தூவானம் விடவில்லை

எசுபிஎம் தேர்வுக்கு அமரும் மாணவர்கள் 10 பாடங்களை மட்டுமே எடுக்க முடியும் என்னும் முடிவில் கொஞ்சம் தளர்வு செய்யப்பட்டு, இப்போது 12 பாடங்கள் எடுக்கலாம் என புதிய அறிவிப்பு கொடுக்கபட்டுள்ளது.

10 பாடங்கள் மட்டுமே எடுக்க முடியும் என்ற விதியினால், தமிழ்மொழி, தமிழ் இலக்கியம் ஆகிய இரு பாடங்களை மாணவர்கள் எடுக்க முடியாமல் இருந்த தடை இப்போது நீங்கியுள்ளது. இது மகிழ்ச்சிக்குரிய செய்திதான்.

ஆனாலும், இந்த வெற்றியானது முழுமையானது அல்ல. இன்னும் அவிழ்க்கபடாத முடிச்சுகள் இருக்கின்றன; தீர்க்கப்படாத நெருடல்கள் தொடருகின்றன.

புதிய அறிவிப்பினால் தமிழுக்கும் தமிழ் மாணவர்களுக்கும் சில நன்மைகள் கிடைத்துள்ளன. முதலில், அவற்றைப் பார்ப்போம்.

1.வழக்கம் போலவே தமிழ் மாணவர்கள் தமிழையும் இலக்கியத்தையும் எடுப்பதற்கான வாய்ப்பு நிலைத்திருக்கிறது.

2.இவ்விரு பாடங்களின் முடிவுகளும் சான்றிதழில் குறிக்கப்படும் எனச் சொல்லப்பட்டுள்ளது.

3.தமிழாசிரியர் போன்ற பணிகளுக்கு விண்ணப்பிக்க தமிழ், இலக்கியம் ஆகிய பாடங்களின் மதிப்பெண்களைப் பயன்படுத்திக்கொள்ளலாம்.

4.தமிழ்மொழிக்குரிய அரசுரிமை நிலைநிறுத்தப்பட்டிருக்கிறது.

5.தமிழ் இலக்கியம் தொடர்ந்து படிக்கப்படுவதற்கும் காக்கப்படுவதற்கும் உரிய சூழல் தொடர்ந்து நிலவுகிறது.

எனினும், இந்தப் புதிய அறிவிப்பில் நெருடலை உண்டாக்கும் சில விடயங்களும் இருக்கின்றன. அதனால், மழை ஓய்ந்தாலும் தூவானம் விடாத கதையாக இச்சிக்கல் இன்னும் தொடரக்கூடும். அவை:-

1.தேர்வில் 12 அல்லது 11 பாடங்கள் எடுக்கலாம். ஆனால், ஏற்கனவே அறிவிக்கப்பட்டுள்ள அடிப்படையான 10 பாடங்களின் மதிப்பெண்கள் மட்டுமே கணக்கில் எடுத்துக்கொள்ளப்படும்.

2.கூடுதலாக எடுக்கப்படும் பாடங்களின் மதிப்பெண்கள் கல்விக் கடனுதவி பெறுவது போன்ற விண்ணப்பங்களுக்கு கணக்கிடப்படாது.

இவை இரண்டும் பெரிதாக ஒன்றும் அலட்டிக்கொள்ளப்பட வேண்டியவை அல்ல எனத் தோன்றலாம். காரணம், நடப்புச் சூழலிலும் இவ்விரு நடைமுறைகள் கடைபிடிக்கப்படுகின்றன. என்றாலும், இதனால் தமிழ்ச் சமுதாயமும் மாணவர்களும் மீண்டும் ஒரு பெரும் குழப்பத்திற்கு ஆளாகக்கூடும்; மன உளைச்சலுக்கு உள்ளாகக் கூடும்.

ஏனெனில், தமிழுக்கு நிச்சயமற்ற – பாதுகாப்பற்ற சூழல் இன்னமும் இருப்பதையே மேலே சொன்ன இரண்டு விடயங்களும் புலப்படுத்துகின்றன.

எனவே, நாம் தெளிவுபெற வேண்டிய அல்லது கல்வியமைச்சு தெளிவாக உறுதிபடுத்த வேண்டிய அல்லது கல்வியமைச்சுக்குத் தெளிவுபடுத்தி நாம் உறுதிபடுத்த வேண்டிய சில விவரங்கள் உள்ளன. அவை:-

1.மாணவர்கள் எடுக்கும் 12 பாடங்களின் தேர்ச்சி விவரமும் அரசு சான்றிதழில் கண்டிப்பாகக் குறிப்பிடப்படுமா?

2.தேர்வுப் பாடங்களின் எண்ணிக்கை 12ஆக உயர்த்தப்பட்ட பின்னர், தமிழ்மொழி பழையபடியே விருப்பப்பாடக் [Matapelajaran Elektif (Tambahan)]குழுவில் வைக்கப்படுமா? *(கட்டாயப் பாடக் (Matapelajaran Teras) குழுவில் உள்ள 6 பாடங்களில் ஒன்றாக தமிழ் இடம்பெறாத நிலையில், விருப்பப்பாடக் குழுலிருந்து நீக்கப்பட்டால் தமிழுக்குப் பாதிப்பே ஆகும்).

3.தமிழ்மொழி , வெளிப்பாடம் [Matapelajaran Elektik (Luar Kurikulum)] குழுவுக்குத் தள்ளப்படும் நிலைமை கண்டிப்பாக நிகழக்கூடாது.

4.தமிழ்மொழி விருப்பப்பாடக் குழுவில் நிலைநிறுத்தப்படும் சூழலில், மேற்படிப்பு, கல்விக் கடனுதவி முதலிய தேவைகளுக்குத் தமிழ்மொழியின் மதிப்பெண்கள் கணக்கில் எடுத்துக்கொள்ளப்படுவதே நியாயமாகும். இது கடைபிடிக்கப்படுமா?

5.தமிழ் இலக்கியம் வெளிப்பாடம் [Matapelajaran Elektif (Luar Kurikulum)] குழுவில் வைக்கப்பட்டுள்ளது. இதன் தற்போதைய நிலைப்பாடு என்ன?

6.அனைத்திற்கும் மேலாக, பள்ளி நிலையில் மாணவர்கள் தமிழையும் இலக்கியத்தையும் பயில்வதில் நடப்பில் இருக்கும் பல்வேறு நெருக்கடிகள், இடையூறுகள், தடைகள் நீக்கப்பட வேண்டும். இவ்விரு பாடங்களும் பள்ளிகளில் கற்பிக்கப்படுவது உறுதிபடுத்தப்பட வேண்டும்.

மொத்தத்தில், 10 பாடங்கள் மட்டுமே எடுக்க முடியும் என்ற முந்தைய முடிவு சில தளர்வுகளோடு நிலைநிறுத்தப்பட்டிருக்கிறது. அதே வேளையில், தமிழையும் இலக்கியத்தையும் அரசுத் தேர்வுப் படமாக எழுதுவதற்கான உரிமையும் நிலைநிறுத்தப்பட்டுள்ளது. இதற்கிடையில் தெளிவுபடுத்தப்பட வேண்டிய விடயங்களும் நிறைய இருக்கின்றன.

எது எப்படியாயினும், இது தொடர்பாக மலேசியக் கல்வித்துறை தலைமை இயக்குநர் சுற்றறிக்கை வழி முழு விவரங்களை வெளியிடுவார் என கல்வியமைச்சர் அறிவித்துள்ளார். அந்தச் சுற்றறிக்கைதான் இந்தச் சிக்கலில் இருக்கும் கமுக்க(மர்ம) முடிச்சுகளை அவிழ்ப்பதாக இருக்கும்.

அதுவரையில், காத்திருந்து, நாம் எதிர்ப்பார்த்து அல்லது நமக்குச் சாதகமானது அறிவிக்கப்படாமல் போனால் மீண்டும் இன்னொரு முறை போராட வேண்டிய நெருக்கடி ஏற்படுமா?

அல்லது,

தமிழ்ச் சார்ந்த பொது அமைப்புகள், அரசியல் கட்சிகள், கல்வியாளர்கள் ஆகியோர் உடனடியாக ஒன்றுகூடி கலந்துபேசி நமது மொழிக்கும் இலக்கியத்திற்கும் உறுதியான பாதுகாப்பை அளிக்கும் நல்லதொரு தீர்வை முன்வைக்கப் போகிறோமா?

தமிழும் இலக்கியமும் காக்கப்பட்டன; வாழ்க தமிழ்!

2010 தொடங்கி மலேசியக் கல்விச் சான்றிதல் எனப்படும் எசுபிஎம் (SPM) தேர்வில் 10 படங்களை மட்டுமே எடுக்க முடியும் என்ற கல்வி அமைச்சின் முடிவு அகற்றப்படுகிறது. 10 பாடங்களுக்குப் பதிலாகப் 12 பாடங்களை எடுக்க அமைச்சரவை இன்று இசைவு(அனுமதி) வழங்கியுள்ளது. மலேசியாஇன்று இணையத்தளம் இந்தச் செய்தியை உறுதிபடுத்தியுள்ளது.

இந்த விடயம் தொடர்பில் தமிழ், தமிழர் சார்ந்த பொது அமைப்புகள், அரசியல் கட்சிகள், சமய இயக்கங்கள், தமிழ் நாளேடுகள், தனியாட்கள் என அனைத்து தரப்பினரும் ஒரே நோக்கத்தில் ஒரே குரலில் தமிழ்மொழிக்காகப் பெரிய எழுச்சியோடு போராடினர் என்பதை நாடே அறிந்துள்ளது.

ஒட்டுமொத்த மலேசியத் தமிழர்களுக்குக் கிடைத்துள்ள மாபெரும் வெற்றியாக இதனைக் கருதலாம். தமிழ்மொழிக்கு வாழ்வா? சாவா? என்ற கடுமையான நெருக்கடியிலிருந்து தமிழையும் தமிழ் இலக்கியத்தையும் மீட்டெடுத்திருக்கும் மலேசியத் தமிழர்கள் இப்போது மிகுந்த மகிழ்ச்சியில் இருகின்றனர்.

இன்று மலேசியத் தமிழர்தம் போராட்டத்தின் வழி அடைந்திருக்கும் இந்த வெற்றிக்குப் பொருத்தமாக மலேசியப் பாவலர் ஒருவர் அன்றே பாடி வைத்திருக்கிறார் இப்படி:-

அவனவன் வாயா லன்றிப்

பிறனெவன் உண்ண வல்லான்

அவனவன் கண்ணா லன்றிப்

பிறனெவன் காண வல்லான்

அவனவன் செவியா லன்றிப்

பிறனெவன் கேட்க வல்லான்

அவனவன் மொழியினத்தைப்

பிறனெவன் காப்பான் வந்தே!

-(தமிழ்நெறி ஞாயிறு பாவலர் அ.பு.திருமாலனார்)

ஊர்கூடி தேர் இழுத்ததால் இழுத்ததால்தான் இந்த வெற்றி. ஒருமனதாக அனைவரும் போராடியாதால்தான் இந்த மாற்றம். ஒற்றுபட்டு நின்று குரல்கொடுத்ததால்தான் தமிழும் தமிழ் இலக்கியமும் மீட்கப்பட்டன – காக்கப்பட்டன - மலேசியத் தமிழரின் வாழ்வுரிமை நிலைநிறுத்தப்பட்டது.

இனிவரும் காலங்களிலும் நமது மொழியின உரிமைகளைக் காப்பதற்குத்..

தமிழா ஒன்றுபடு..
தமிழால் ஒன்றுபடு..
தமிழுக்காக ஒன்றுபடு..
தமிழருக்காக ஒன்றுபடு..

இதுதொடர்பான மலேசியாஇன்று செய்தியைப் படிக்க இங்கே சொடுக்கவும்.

• மலேசியத் தமிழர்களுக்கு ஏற்பட்ட இந்த நெருக்கடியின் முழு விவரம் அறிய கீழே உள்ள இணைப்புகளைச் சொடுக்கவும்
• 1.இலகியம் இழுத்துப் பறிக்கிறது; இதயம் வலிக்கிறது.
• 2.தமிழைத் தற்காக்குமா தமிழ் நாளேடுகள்?
• 3.தமிழ் காப்பான் நண்பன்; துணை நிற்கட்டும் தமிழன்

தமிழ் காப்பான் நண்பன்; துணை நிற்கட்டும் தமிழன்

மலேசியக் கல்விச் சான்றிதழ் எனும் எசுபிஎம் தேர்வில் 10 பாடங்கள் மட்டுமே எடுக்க முடியும் என்ற கல்வியமைச்சின் அறிவிப்பினால் தமிழ்மொழிக்கும் தமிழ் இலக்கியப் பாடத்திற்கும் பெரும் பாதிப்பு ஏற்பட்டிருகிறது.

நீண்ட காலத்தில் தமிழ்மொழிக்கும் தமிழ்க்கல்விக்கும் கடுமையான விளைவுகள் ஏற்படும் என்பதால் தமிழ்சார்ந்த அமைப்புகளும் அரசியல் கட்சிகளும் ஓங்கி குரலெழுப்பி வருகின்றன; கடும் கண்டனத்தைப் புலப்படுத்தி வருகின்றன.

இந்தச் சூழலில், மலேசியவின் நாளிதழ்கள் மூன்றும் இதற்கு முன்னுரிமை கொடுத்து செய்திகளை வெளியிட்டு வருகின்றன. அவர்களுக்குத் நன்றிகூற மலேசிய இந்தியர்கள் கடமைப்பட்டுள்ளார்கள்.

தமிழை மீட்டெடுப்பதில் தமிழ் செய்தித்தாள்களுக்கு முக்கியப் பொறுப்பு இருப்பதைப் பற்றி நேற்று ஒரு பதிவிட்டிருந்தேன். இதுவும் அது தொடர்பான பதிவுதான். இந்தப் போராட்டத்தில் ஈடுபட்டுள்ள ‘மலேசிய நண்பன்’ நாளேடு பற்றிய செய்தி இது.

‘மலேசிய நண்பன்’ நாளேடு தொடர்ந்தாற்போல ஒரு வாரத்திற்கும் மேலாக இந்த மொழிப்போராட்டச் செய்திகளை விரிவாக வெளியிட்டு வருகின்றது. அதுவும் ஒவ்வொரு நாளும் முதற்பக்க செய்தியாகப் போடுகிறது.

தொடர்ந்து ஒரே செய்தியைத் தலைப்புச் செய்தியாக வெளியிட்டால், வாசகர்கள் வெறுப்படைவார்கள் என்ற வணிக நியதியை புறந்தள்ளிவிட்டு, தமிழ்ச் சமுதாயத்தின் நலன் கருதி, இந்தச் சிக்கல் பற்றி செய்திகள் போட்டு வருகிறது. மக்களுக்கு விழிப்புணர்வை ஊட்டுவதற்கு நண்பன் நாளேடு முழுமூச்சுடன் எடுத்துக்கொண்டிருக்கும் முனைப்பு பாராட்டுக்கு உரியது.

தமிழ்மொழியையும் தமிழ் இலக்கியப் பாடத்தையும் மீட்கும் தன்னுடைய முயற்சியின் மேலும் ஒரு நடவடிக்கையாக இன்று 2.12.2009 ‘பிரதமருக்கு இந்தியர்கள் கோரிகை’ என்ற படிவத்தை வெளியிட்டிருக்கிறது நண்பன் நாளேடு.

மலேசியப் பிரதமர் மாண்புமிகு டத்தோ ஸ்ரீ நஜிப் துன் இரசாக் அவர்களின் பார்வைக்கு இந்தச் சிக்கலைக் கொண்டு சென்று நல்லதொரு தீர்வைக் காணும் நோக்கத்தில் இந்தப் படிவம் வெளியிடப்பட்டுள்ளது.

எசுபிஎம் தேர்வில் தமிழ், தமிழ் இலக்கியம் ஆகிய இரண்டு பாடங்களையும் எடுப்பதற்குரிய வகையில் அந்தப் பாட எண்ணிக்கையை 10லிருந்து 12ஆக அதிகரித்து உதவுமாறு பிரதமரையும், கல்வியமைச்சராகிய துணைப்பிரதமரையும் கேட்டுக்கொள்கிறது இந்தக் கோரிக்கைப் படிவம்.

மேலும், பிரதமர் வகுத்துள்ள ‘ஒரே மலேசியா’ கோட்பாட்டின் கீழ் அனைவரின் அடிப்படை உரிமைகள் பாதுகாக்கப்படும் என்ற கருத்தையும் இது மேற்கோள் காட்டியுள்ளது.

இதில், பெயர், முகவரி. அடையாள அட்டை எண் முதலான விவரங்களை எழுதி மலேசிய நண்பன் முகவரிக்கு அனுப்ப வேண்டும். இன்றுதொடங்கி இன்னும் 10 நாட்களுக்கு இந்தப் படிவம் மலேசிய நண்பனில் வெளிவரும்.

ஆகவே, மலேசிய நண்பன் வாசகர்கள் மட்டுமின்றி ஒட்டுமொத்த மலேசியத் இந்தியர்கள் அனைவரும் உடனடியாக இந்தக் கோரிகைப் படிவத்தை நிறைவு செய்து அனுப்ப வேண்டும். இதன் மூலம் நமது தாய்மொழியாம் தமிழை இந்த நெருக்கடியிலிருந்து மீட்க வேண்டும்; தமிழ் இலக்கியத்தை காக்க வேண்டும்.

முக்கிய அறிவிப்பு:- இது மலேசிய நண்பனுக்காகச் செய்யப்படும் விளம்பரம் அல்ல. மலேசியாவில் தமிழ்மொழியின் வாழ்வுரிமைக்காக முன்வைக்கப்படும் வேண்டுகை.

தமிழைத் தற்காக்குமா தமிழ் நாளேடுகள்?

மலேசியக் கல்விச் சான்றிதழ் எனப்படும் எசுபிஎம் தேர்வில் 10 பாடங்கள் தொடர்பில் எழுந்துள்ள சிக்கல் இப்போது பரபரப்பாக விவாதிக்கப்படுகிறது. தமிழ் அமைப்புகளின் உறுதியான போராட்டத்தின் விளைவாக இப்போது இச்சிக்கல் சமுதாயத்தில் வேகமாக எதிரொலிக்கத் தொடங்கியிருக்கிறது.

ஆளும் கட்சித் (தமிழ்த்)தலைவர்களும் சரி, எதிர்கட்சித் தலைவர்களும் சரி இப்போது மாறி மாறி குரல் கொடுக்கிறார்கள்; இதுகுறித்து நாடாளுமன்றத்தில் பேசுவேன் என்கிறார்கள்; தமிழைக் காப்போம் என்கிறார்கள்; ஒன்றுபட்டுப் போராடுவோம் என்கிறார்கள்.

இப்படியாக, எசுபிஎம் தேர்வில் தமிழ்மொழியையும் தமிழ் இலக்கியத்தையும் தற்காப்பதற்கான முனைப்பும் உணர்வும் தமிழர்களிடையே உரத்துக் காணப்படுகிறது. இதில், இவருடைய போராட்டம் சரி; அவருடைய பேச்சு சரியல்ல; இவர் பெயர் வாங்கப் பார்க்கிறார்; அவர் அரசியல் ஈட்டம்(இலாபம்) தேடுகிறார் என்ற பேச்சுக்கே இடம் இருக்கக் கூடாது.

இதுவொரு சமுதாயத்தின் உரிமை தொடர்பான விடயம். மலேசியத் தமிழர்களின் மொழிவழியான இன அடையாளத்தைத் தற்காப்பதற்கான போராட்டம். தமிழ்மொழியின் இருப்பை இந்த நாட்டில் உறுதிபடுத்துவதற்காக முன்னெடுக்கப்படும் நடவடிக்கை.

ஆகவே, எல்லாரும், எல்லாத் தரப்பினரும் ஒரே இலக்கில், ஒரே நோக்கத்தில், ஒரே குரலில், ஒரே குடையின்கீழ் அணிதிரண்டு நிற்கவேண்டியது இன்றியன்மையாத ஒன்று. அப்போதுதான் நமது கோரிகையில் இருக்கின்ற நியாயப்பாடு, உண்மைத்தன்மை சம்பத்தப்பட்ட தரப்பினருக்குப் புரியும்; நாம் எதிர்பார்க்கும் விடிவும் விளைவுகளும் நடக்கும்.

இவ்வாறான போராட்டங்களின் வெற்றிக்குப் பலருடைய பங்கும் ஆதரவு தேவை என்றாலும், ஊடகத்தினரின் பணி மிக முக்கியமானது. மலேசியச் சூழலில், தமிழ் நாளிதள்களைத்தான் நாம் குறிப்பிட்டுச் சொல்ல வேண்டியிருக்கிறது. காரணம், இங்கு தமிழ் நாளிதழ்களைத் தவிர ஒலி - ஒளி ஊடகங்கள் அனைத்தும் இந்தப் போராட்டத்திற்குத் துணைநிற்க இயலாது - முடியாது என்பது வெள்ளிடை மலை.

மலேசியத் தமிழ் நாளிகை வரலாற்றில் தமிழவேள் கோ.சாரங்கபாணி, முருகு.சுப்பிரமணியம், ஆதி.குமணன் முதலான இதழாசிரியர்கள் தமிழ்ச் சமுதாயம் சார்ந்த பல்வேறு சிக்கல்களைத் திறம்பட முன்னெடுத்து, திட்டமிட்டுக் கையாண்டு மக்களின் ஒருமித்த ஆதரவோடு மாபெரும் வெற்றிகளைச் சாதித்துக் காட்டியுள்ளார்கள் என்ற வரலாறுகள் இன்னும் பசுமையாகவே இருக்கின்றன.

இப்படிப்பட்ட ஊடக முன்னோடிகளின் வழிவந்த இன்றைய இதழாசிரியர்களும் இப்போது ஏற்படுள்ள நமது மொழிச்சிக்கலை முறையாக அணுகவேண்டும் என்பதே தமிழ்ப்பற்றாளர்கள் மட்டுமல்லாது ஒட்டுமொத்த தமிழ்க் குமுகாயத்தின் எண்ணமுமாகும்.

ஆகவே, இங்கே வெளிவரும் மூன்று நாளேடுகளும் எசுபிஎம் தேர்வில் 10 பாடங்கள் தொடர்பான நெருக்கடியை மொழி, இன, குமுகாய நலப் பார்வையுடன் அணுகிட வேண்டும்; நல்லதொரு தீவிர்வினை நோக்கி சமுதாயத்திற்கு வழிகாட்ட வேண்டும்.

மலேசிய நாளிகைகள் தங்களுக்குள் இருக்கின்ற தனிப்பட்ட கருத்து வேறுபாடுகளைக் கொஞ்சம் ஒதுக்கி வைத்துவிட்டு இதற்காக ஒருமித்த குரலில் பேசவேண்டும். நாளேடுகளின் அரசியல் முரண்பாடுகளைக் கொஞ்சம் மூட்டைக்கட்டி வைத்துவிட்டு தமிழ்மொழிக்காக முண்டுகொடுத்து நிற்க வேண்டும். குறிப்பிட்ட தலைவர்கள் சிலரை மட்டும் மேற்கோள்காட்டி செய்திகள் போட்டுவிட்டு, இதே நோக்கத்திற்காகப் போராடும் எதிரணித் தலைவர்களின் செய்திகளை இருட்டடிப்பு செய்துவிடக்கூடாது. அல்லது, ஒரு தரப்பினரின் நடவடிக்கைகளைப் பெரிதுபடுத்திக் காட்டியும், மற்றொரு தரபினரின் நகர்வுகளைக் கொச்சைப்படுத்தியும் குற்றப்படுத்தியும் காட்டிவிடக்கூடாது.

இதில், எது நடந்தாலும் இழப்பு என்னவோ நமது தமிழ்மொழிக்கும் தமிழ் இலக்கியத்திற்கும்தான் என்பதை யாரும் மறந்துவிடக்கூடாது. இன்று நாம் செய்கின்ற தவறினால் நீண்ட காலத்திற்கு மிகப் பெரியதொரு பேரழிவு தமிழ்மொழிக்கும் தமிழினத்திற்கும் ஏற்பட்டுவிடும் என்பதில் எல்லாரும் விழிப்பாக இருக்க வேண்டும்.

தன்னினத்தான் வேறினத்தான்
தன்பகைவன் தன்நண்பன்
எவனானாலும்

அன்னவனின் அருஞ்செயலைப்
பாராட்டுவோன் செய்தி
அறிவிப்போனாம்!

சின்னபிழை ஏடெழுதும்
கணக்காயன் செய்திடினும்
திருநாட்டார்பால்

மன்னிவிடும் ஆதலினால்
ஏடெழுதும் வாழ்க்கையிலே
விழிப்பு வேண்டும்!

ஏற்றமுறச் செய்வதுவும்
மாற்றமுற வைப்பதுவும்
ஏடேயாகும்!

என்று பாவேந்தர் பாரதிதாசன் தமது தமிழியக்கம் நூலில் ஏடெழுதும் ஊடகவியலாருக்குச் சொல்லியுள்ள கருத்துகளை உள்வாங்கிக்கொள்ள வேண்டும்; தமிழைக் காக்கவும் தமிழ் இலக்கியத்தை மீட்கவும் நடைபெறும் இந்தப் போராடத்தில் உண்மையாக நடந்துகொள்ள வேண்டும்.

இந்த நாட்டில் தமிழ் இதழியல் துறையில் ஆலமரமாக வேர்விட்டு விழுதூன்றி நிற்பவர்கள் பலர் இருக்கிறார்கள். அவர்களுக்குத் தெரியாதது எதையும் இங்கு சொல்லிவிட்டதாக நான் எண்ணவில்லை.

ஆனால், அந்த ஆலமரங்கள் எல்லாமே ஒரு குறிப்பிட்ட அரசியல் குடையின்கீழ் இருப்பதால், தமிழ்ச் சமுதாயத்தின் – மாணவர்களின் – மொழியின் – இலக்கியத்தின் – ஒட்டுமொத்த மலேசியத் தமிழினத்தின் எதிர்காலத்தை நமது நாளிதழ்கள் சொதப்பிவிடக்கூடாது என்ற எண்ணத்தில்தான் இதனை எழுத துணிந்தேன்.

தொடர்பான செய்திகள்:-

1.இலக்கியம் இழுத்து பறிக்கிறது; இதயம் வலிக்கிறது.

2.எசுபிஎம் தேர்வில் தமிழை அகற்றும் முயற்சிக்குக் கடுமையான கண்டனம்:- மலேசியா இன்று

இலக்கியம் இழுத்துப் பறிக்கிறது; இதயம் வலிக்கிறது

மலேசியக் கல்வித்திட்ட அமைப்பில் மிக முக்கியமான தேர்வாக இருப்பது எசுபிஎம் தேர்வு. 6 ஆண்டுகளுக்குத் தொடக்கப் பள்ளியிலும் பின்னர் 5 ஆண்டுகளுக்கு இடைநிலைப்பள்ளியிலும் கற்கும் மாணவர்களின் அடுத்தக்கட்ட பயணத்தை முடிவுசெய்யும் மிக முக்கியமான தேர்வாக இது இருக்கிறது.

உயர்க்கல்விக் கூடம், கல்லூரி, பல்கலைக்கழகம், தனியார் துறை வேலை வாய்ப்பு, அரசுத்துறை வேலை என எதுவாக இருந்தாலும் அதில் நுழைவுத் தகுதியாக - அடிப்படைத் தகுதியாக எசுபிஎம் தேர்வு அடைவுநிலைதான் இருந்து வருகிறது. அந்த அளவுக்கு முகன்மைத்தரம் வாய்ந்த இந்த தேர்வில் தமிழ்மொழிப் பாடமும் தமிழ் இலக்கியப் பாடமும் தேர்வுப் பாடங்களாக இருந்து வருகின்றன.

ஆனால், மலேசியத் தமிழ் மாணவர்கள் காலங்காலமாக எழுதிவந்த இந்த இரண்டு தேர்வுகளுக்கும் இப்போது பேராபத்து வந்து கழுத்தில் கத்தி வைத்துக்கொண்டு நிற்கிறது. மலேசியாவில் தமிழ்மொழிக்கு வாழ்வா? சாவா? என்ற மிகவும் நெருக்கடியான சூழ்நிலை இப்போது உருவாகி இருக்கிறது.

மேற்சொன்ன எசுபிஎம் தேர்வில், அடுத்த 2010 தொடங்கி 10 பாடங்கள் மட்டுமே எடுக்க முடியும் என கல்வியமைச்சு கொடுத்த அறிவிப்புதான் தமிழ்மொழிக்கு ஏற்பட்டுள்ள பயங்கரமான நெருக்கடிக்கு காரணம். இந்தப் 10 பாடங்களில் 6 பாடங்களைக் கண்டிப்பாக எல்லா மாணவர்களும் எடுத்தாக வேண்டும். மீதமுள்ள 4 பாடங்களை மாணவர்களே தெரிவு செய்யலாம்.

அவ்வாறு மாணவர்கள் தேர்வு செய்யும் பாடங்கள், அவர்களுடைய எதிர்காலத்திற்குக் குறிப்பாக அவர்களுடைய மேற்படிப்பிற்கும் அல்லது வேலை வாய்ப்புக்கும் உறுதிப்பாடு(உத்தரவாதம்) அளிப்பதாக இருக்க வேண்டும். இந்தச் சூழலில், தமிழ் மாணவர்கள் மூன்று வேறு பாடங்களோடு நான்காவதாகத் தமிழ்மொழியை ஒரு பாடமாக எடுக்கலாம். அதுவும், தமிழ்க் கற்ற மாணவர்களும் உண்மையிலேயே தமிழைப் படிக்கவேண்டும் என்ற ஆர்வமுள்ள மாணவர்கள்தாம் இதனைச் செய்வார்கள். தமிழ் படித்திருந்தாலும் அதில் ஆர்வமும் ஈடுபாடும் இல்லாதவர்கள் கண்டிப்பாகத் தமிழைக் கைவிட்டுவிடுவார்கள் என்பது திண்ணம்.

இப்படியாக, கட்டாயப் பாடம் 6, மாணவர்கள் தேர்வு செய்தவை 4 என 10 பாடங்கள் முழுமையடைந்துவிட்டால், தமிழ் இலக்கியத்தை எப்படி தேர்வுக்கு எடுக்க முடியும்? இதுதான் இப்போது மலேசியத் தமிழர்களிடையே வெடித்துள்ள மாபெரும் சிக்கல்.

இதுவரை சொன்னது எல்லாமே கலைத்துறை சார்ந்த மாணவர்களின் சூழ்நிலைதான். அறிவியல் துறையில் பயிலும் மாணவர்களின் நிலைமை இன்னும் கவலைக்கிடமாக இருக்கிறது. அறிவியல் துறையில், 6 கட்டாயப் பாடங்கள் போக, மீதமுள்ள 4 நான்கு பாடங்களில், அறிவியல் துறை சார்ந்த இரசாயணம், வேதியல், பௌதிகம் முதலிய பாடங்களையும் கண்டிப்பாக எடுத்தாக வேண்டிய சூழல் இருப்பதால் தமிழை எடுக்கும் வாய்ப்பு கடுகளவும் கிடையாது. அதையும் தாண்டி, தமிழ் இலக்கியப் பாடம் எடுக்கும் சூழல் அறவே அற்றுபோய்ட்டது.

இப்படியான ஒரு நெருக்கடி சூழலில் இப்போது தமிழ்க்கல்வி மாட்டிக்கொண்டு பரிதவித்துக்கொண்டிருக்கிறது. அதனை நினைக்கையில் மலேசியத் தமிழர் உள்ளங்கள் எல்லாம் தாங்கொணாத் துயரில் துடித்துக்கொண்டிருக்கின்றன.

இதற்கிடையில், கல்வியமைச்சின் முடிவினைக் கண்டித்தும் 10 பாடங்கள் என்பதை 12 பாடங்களாக மாற்றி அமைக்கும்படியும் தமிழ் – தமிழர் சார்ந்த பொது இயக்கங்களும் தமிழ்ப் பற்றாளர்களும் தொடர்ந்து கண்டனக் குரல்கொடுத்து வருகின்றனர்; விழிப்புணர்வுக் கூட்டங்கள் நடத்தி வருகின்றனர்; கல்வியமைச்சுடன் கலந்துரையாடல் செய்து வருகின்றனர்; தமிழைக் காப்பாற்றவும் தமிழ்மொழியின் நீடுநிலவலை உறுதிப்படுத்தவும் போராடி வருகின்றனர்.

அந்தவகையில், தமிழ்க் காப்பகத்தின் தலைவர் சு.வை.லிங்கம் தலைமையில் ஒரு குழு அமைக்கப்பட்டு கல்வியமைச்சிடம் கலந்துரையாடல் நடத்தப்பட்டு, விளக்க அறிக்கைகள் கையளிக்கப்பட்டுள்ளன. நாடு முழுவதும் கையெழுத்து வேட்டை நடத்தி அதனை கல்வியமைச்சின் பார்வைக்குக் கொண்டுசெல்வதற்கான பணிகளில் ஈடுபட்டுள்ளனர். இவர்கள் தங்களுடைய அறிக்கையில் பின்வரும் செய்திகளை மிகவும் தெளிவாகக் குறிப்பிட்டுள்ளனர்.

1.சிறுபான்மை சமூகத்தின் மொழி உணர்வுகளுக்கும் அரசாங்கம் மரியாதை தர வேண்டும்.
2.தமிழ் இலக்கியப் பாடத்திற்கு நேர்ந்துள்ள இடர் குறித்து நாடாளுமன்றத்தில் சட்டமன்றத்திலும் குரல் எழுப்பாமல் மௌனம் சாதிக்கும் இந்திய சமூகத்தின் பிரதிநிதிகளுக்குக் கண்டனம் தெரிவிக்க வேண்டும்.
3.தமிழுக்கு ஏற்பட்டுள்ள இந்தத் தடையினால் ஏறக்குறைய நான்காயிரம் மாணவர்கள் தமிழ்ப்பள்ளியிலிருந்து பிற பள்ளிகளுக்குச் செல்லும் நிலை ஏற்படும்.
4.தனிழ் இலக்கியம் படிக்கும் வாய்ப்பு இல்லையெனில், தமிழ் மாணவர்கள் பல்கலைக்கழகம் செல்லும் வாய்ப்புகள் தடைபடும்.
5.இதனால், மலாயாப் பல்கலைக்கழகத்தின் தமிழ்த் துறையும் இழுத்து மூடப்படும் பேராபத்து ஏற்படும்.

அடுத்து, மலேசிய இந்து சங்கம் உள்ளிட்ட 13 அமைப்புகளும் ஒன்றுகூடி ஆ.திருவேங்கடம் தலைமையில் மலேசியக் கல்வியமைச்சின் முடிவுக்கு எதிர்ப்பு தெரிவித்துள்ளனர். இவர்கள் முன்வைத்துள்ள விடயங்கள் பின்வருமாறு:-

1.எசுபிஎம் தேர்வில் ஏற்பட்டுள்ள இந்தச் சிக்கலால் ஆறாம் படிவத்தில் எசுதிபிஎம் (STPM) தேர்வுக்குத் தமிழை எடுக்க்கும் மாணவர்களின் எண்ணிக்கை பெருமளவு குறைந்து போகும்.
2.எனவே, 5ஆம் படிவ எசுபிஎம் தேர்வில் 10 பாடங்கள் என்ற முடிவை அரசாங்கம் மறுபரிசீலனை செய்ய வேண்டும்.
3.பள்ளிகளில் தமிழ், தமிழ் இலக்கியப் பாடங்களை எடுப்பதற்கு வாய்ப்புகள் விரிவான முறையில் உருவாக வேண்டும்.
4.கல்வியமைச்சின் முடிவைக் கண்டித்து நாடுமுழுவதும் மாநில, நகர அளவில் கனவ ஈர்ப்பு நடவடிக்கை மேற்கொள்ளப்படும்.
5.பிரதமருக்கு இதன் தொடர்பில் கோரிக்கைகள் விடுக்கப்படும்.

தமிழுக்கு நேர்ந்துள்ள இந்த இக்கட்டான நிலைமையைக் கண்டித்து “தமிழ் எங்கள் உயிர்” குழுவின் சார்பில் வழக்கறிஞர் பொன்முகம் தலைமையில் எதிர்ப்பு தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது. இவர்கள் வெளியிட்ட அறிக்கையின் விவரங்கள் கீழே:-

1.மலாயாப் பல்கலைக்கழகம் இந்திய ஆய்வியல் துறையின் பெயரை மாற்ற முடிவு செய்ததற்கும், இப்போது இலக்கியப் பாடம் எழுத கல்வி அமைச்சு மறுப்பதற்கும் தொடர்பு இருக்குமோ என ஐயுற வேண்டியுள்ளது.
2.எவ்வித ஆய்வும் நடத்தாமல், தமிழ் இலக்கியம் எடுக்கும் மாணவர்களின் உணர்வுகளுக்கு மதிப்பளிக்க மறுப்பது ஏற்றுக்கொள்ள இயலாதது.
3.நாட்டிலுள்ள தமிழ் அமைப்புகள் அனைத்தும் உடனடியாக கூட்டங்களை நடத்தி, “ஐந்தாம் படிவத் தேர்வான எசுபிஎம்மில் தமிழ் இலக்கியம் இடம்பெறுவதை அரசாங்கம் உறுதி செய்ய வேண்டும்” என்னும் தீர்மானத்தை நிறைவேற்றி திருவேங்கடம் தலைமியிலான சிறப்புக் குழுவுக்கு அனுப்பி வைக்க வேண்டும்.
4.அந்த சிறப்புக் குழுவினர், கிடைக்கப்பெறும் அனைத்துத் தீர்மானங்களையும் சேகரித்து கல்வி அமைச்சரைச் சந்தித்து க் கொடுப்பதோடு சமுதாயத்தின் ஒன்றுபட்ட கருத்தைத் தெரிக்க வேண்டும்.

மலேசியாவில் தமிழ்மொழியைக் காக்கவும் தமிழ் இலக்கியத்தை நிலைபெறச் செய்யவும் தமிழர்கள் அனைவரும் ஒன்றுபட்டு ஒரே குரலில் உரக்கக் கருத்தறிவிக்க வேண்டும். நாடு முழுவதும் உள்ள தமிழ் அமைப்புகள், தமிழ் இளைஞர் இயக்கங்கள், பெற்றோர் ஆசிரியர் சங்கங்கள், எழுத்தாளர் சங்கங்கள், இலக்கிய அமைப்புகள், வாசகர் வட்டங்கள், எழுத்தாளர்கள், பாவலர்கள், தமிழ் ஆர்வலர்கள், மாணவர்கள் என அனைவரும் அமைதி வழியில்நின்று அறந்தவறாமல் போராடி தமிழை மீட்டெடுக்க வேண்டிய கட்டாயக் காலத்தில் இருக்கிறோம்.

இதனை உடனடியாக உணர்ந்துகொள்ள வேண்டும்; அந்த உண்மை உணர்வுடன் செய்யத்தக்க அனைத்தையும் செவ்வனே செய்ய வேண்டும்.

தொடர்பான செய்தி:

எசுபிஎம் தேர்வில் தமிழை அகற்றும் முயற்சிக்குக் கடுமையான கண்டனம்:- மலேசியா இன்று - (இங்கு சொடுக்கவும்)

நவின இலக்கியம் + பாலியல் = எச்1என்1 பன்றிக்காய்ச்சல்

நேற்று முன்தினம் எங்கள் ஊரில் இரண்டு தமிழ்ப்பள்ளிகள் மூடப்பட்டன. காரணம் வேறொன்றுமில்லை. எச்1என்1 நோய்க்கு எதிராக மேற்கொள்ளப்படும் பாதுகாப்பு நடவடிக்கைதான். ஒரு முன்னெச்சரிக்கை நடவடிக்கையாக இப்பள்ளிகள் மூடப்பட்டுள்ளன. இதைவிட கொடுமை என்னவென்றால், இதுவரை பேராவிலும் சொகூரிலும் இரண்டு மாணவர்கள் இந்த எச்1என்1 எமனுக்கு இறையாகி உள்ளனர்.

இன்று உலகத்தையே குலைநடுங்க வைத்திருக்கிறது இந்த எச்1என்1 எனப்படும் பன்றிக் காய்ச்சல். மெக்சிக்கோ நாட்டில் எங்கோ ஓர் மூலையில் ஏதோ ஒரு பன்றிக் கொட்டகையில் எந்தவொரு பன்றியிடமிருந்தோ பரவியதுதான் இந்தக் கிருமி. ஆனால் பாருங்கள். கண்டங்கள் கடந்து – நாடுகள் கடந்து – கடல் கடந்து – வெளி கடந்து – பல்லாயிரக் கணக்கில் மனிதர்களைக் கடந்து இன்று மலேசியாவில் – ஒரு மாநிலத்தில் – ஒரு வட்டாரத்தில் – ஒரு சிற்றூரில் – ஒரு தமிழ்ப்பள்ளியில் – ஒரு வகுப்பறையில் பயிலும் ஒரு மாணவனை வந்து அச்சுறுத்திக் கொண்டிருக்கிறது. என்ன ஒரு வியப்பு! என்ன ஒரு விந்தை!

அறிந்தோ அறியாமலோ எவனோ – எங்கோ – எப்போதோ செய்த ஒரு சிறு தவறினால் இன்று இவ்வளவு பெரிய பேராபத்து நடந்துகொண்டிருக்கிறது.

மெக்சிக்கோவில் உருவான இந்த உயிர்க்கொல்லிக் கிருமியானது நமது ஊர் வரை – வீட்டு வாசல் வரை வந்து உயிரை அச்சுறுத்தும் என யாராவது கனவிலும் நினைத்திருப்பார்களா? அவதானித்திருப்பார்களா? அல்லது தின்றுகொழுத்த அந்த அறிவுகெட்டப் பன்றிகள்தான் இதனை அறியுமா? சிந்தித்துப் பாருங்கள்! ஆனால், இது நடந்திருக்கிறது என்பதுதான் இன்றைய நடப்பியல்(நிதர்சனம்).

இதைத்தான் கயாசு கோட்பாடு (Chaos Theory) அதாவது வண்ணத்துப்பூச்சி விளைவு (Butterfly Effect) என்கிறார்கள் போலும். இது என்ன கோட்பாடு என்று நீங்கள் கேட்கலாம். உடனே ஓடிப்போய் கமலின் ‘தசாவதாரம்’ படத்தை மீண்டுமொரு முறை போட்டுப் பார்த்தால் இந்தக் கயாசு கோட்பாடு புரிந்துவிடும்.

அதாவது, உலகத்தில் நடக்கும் ஒவ்வொரு செயலுக்கும் ஏதோ ஒரு பின்னணி இருக்கிறது. காரணமே இல்லாமல் எதுவும் நடப்பதில்லை. இன்று 21ஆம் நூற்றாண்டில் நிகழும் ஒரு பேரழிவுக்கான பின்னணி 12ஆம் நூற்றாண்டிலேயே தொடங்கியிருக்கலாம் என கூறுவதே இந்த கயாசு கோட்பாடு..

சரி இருக்கட்டும். இதற்கும் தலைப்புக்கும் என்ன சம்பந்தம் என்று இந்நேரம் உங்கள் மண்டையில் மணி அடித்திருக்கும். சொல்கிறேன்.

இன்று, தெரிந்தோ தெரியாமலோ - அறிந்தோ அறியாமலோ நவின இலக்கியம், பாலியல் கதை, நவின மொழி என்றெல்லாம் வரைமுறை தெரியாமல் சிற்சிலர் செய்துகொண்டிருக்கும் வேலையற்ற வேலைகள் பிறகு ஒரு காலத்தில் நமது மொழிக்கும் – இனத்திற்கும் – மக்களுக்கும் பெரும் கேடாகவும் கொடுமையாகவும் பேரிடராகவும் மாறக்கூடும்.

அப்படி ஒரு நிலைமை வரும்போது ஒருவேலை இன்று இந்தக் கேடுகளைச் செய்பவர்கள் உயிரோடு இல்லாமல்கூட போகலாம். ஆனால், இவர்கள் தூவிவிட்டுச் செல்லுகின்ற நச்சுக்கிருமிகள், எச்1என்1 போல சமூகத்தில் பரவி பெரும் சீரழிவை ஏற்படுத்துமா இல்லையா? அப்போது இதற்கு தீர்வு காண்பது இயலுமா?

தசாவதாரம் படத்தில் எப்போதோ கடலில் வீசப்படும் பெருமாள் சிலைக்கும் அண்மையில் நடந்த சுனாமிக்கும் தொடர்பு இருக்கிறது என்று காட்டுகிறார்களே.. அப்படித்தான் இதுவும்.

மரபு இலக்கியங்களில் மிக நயமாகச் சொல்லப்பட்ட பாலியல் விடயங்களைத் தப்பும் தவறுமாக – அரையும் குறையுமாகப் புரிந்துகொண்ட சிலர், நாங்களும் அப்படித்தான் நவின இலக்கியம் படைக்கிறோம் என்று கிளப்பியுள்ளார்கள். இந்தக் குறைகுடங்களால் ஏற்படும் சங்கடங்களே இன்று எல்லைமீறிக் கொண்டிருக்கின்றன.

அப்படி என்றால், இந்தக் குறைகுடங்கள் வாரி இறைக்கும் வரம்புமீறிய பாலியல் கதைகள் – பாலுணர்ச்சிப் படைப்புகள், தமிழ் அறிவும் மரபியல் தெளிவும் அறவே அற்றுப்போய் மக்குப்பிண்டங்களாக இருக்கும் இன்றைய / நாளைய இளையோர்களை என்ன செய்யும்? எப்படி பாழ்படுத்தும்? எவ்வாறு சீரழிக்கும்? என்று சிந்தித்துப் பாருங்கள்..!!

ஐயகோ! நினைக்கவே நெஞ்சம் பதறுகிறது..!! உயிரின் வேர்வரையில் நடுக்கம் ஏற்படுகிறது..!!

இதனை இன்றைய நவினப் படைப்பாளிகள் எண்ணிப்பார்க்க வேண்டும் என்பது கட்டாயமில்லை. அவர்களைக் கட்டுப்படுத்த நமக்கு உரிமையும் இல்லை. ஆனாலும், அவர்களுக்கு ஒரு பொறுப்புணர்ச்சி வேண்டாமா? சமூகக் கடப்பாடு வேண்டாமா? மொழிநலம் – இனநலம் வேண்டாமா? இதுவே நமது கேள்வி – ஆதங்கம் எல்லாம்.

இந்த உணர்வின் காரணமாகத்தான்,

“இலக்கணமும் இலக்கியமும் தெரியாதான்
ஏடெழுதுதல் கேடு நல்கும்” என்று பாவேந்தர் உணர்ந்து பாடினார் போலும்!

அதேபோலத்தான், பாவலரேறு பெருஞ்சித்திரனார் இசை, நடனம், நாடகம், திரைப்படம், இலக்கியம் என அனைத்து கலைகளிலும் ஈடுபட்டுள்ள கொடுங்கேடர்களைக் கண்டு மனம்நொந்துபோய் இவ்வாறு பாடினார் போலும்!!

படித்த மடையர் பாழ்செய்யும் உலகம்!
படித்த கயவரே வலம்வரும் உலகம்!
வீணர் நிறைந்த விளம்பர உலகம்!
நாண மற்றவர் நடக்கின்ற உலகம்!
கலையெனும் பெயரால் காமத்தைப் பாய்ச்சும்
புலையர் புகுந்த புழுக்கறை உலகம்!

தமிழர் மரபியல் - பாலியல் நோக்கு

தமிழ் மரபியலும் அன்னியப் பின்நவினமும் என்று 5 பாகங்கள் கொண்ட திருத்தமிழ் இடுகைகளைப் படித்துவிட்டு, தமிழகத்தைச் சேர்ந்த தமிழ் விரிவுரையாளரும், நற்றமிழ்ப் பற்றாளரும், 'வேர்களைத் தேடி' வலைப்பதிவருமாகிய முனைவர் இரா.குணசீலன் அவர்கள் எழுதிய மறுமொழி கீழே உள்ளது.

//நண்பரே தங்கள் மரபியல் தொடர்பான கட்டுரைகளைத் தொடர்ந்து படித்து வருகிறேன்.. மிகவும் நன்றாகவுள்ளது.. தங்கள் கருத்துக்கள் யாவும் உண்மையானவை.. ஏற்கத்தக்கவை..!

தமிழர் மரபுகளைப் புறந்தள்ளும் யாருக்கும் தன்னைத் தமிழன் என்று அடையாளப்படுத்திக்கொள்ளும் தகுதி இல்லை. தங்கள் இடுகைக்கு மிக நீண்டதொரு கருத்துரையை எனது வலைப்பக்கத்தில் இடுகையாக இட்டுள்ளேன். அதன் முகவரி.. http://gunathamizh.blogspot.com/2009/07/blog-post_30.html//

'தமிழ் மரபியலில் பாலியல் நோக்கு' என்ற தலைப்பில் முனைவர் அவர்கள் எழுதிய அக்கட்டுரையை இங்கே படிக்கத் தருகின்றேன். சங்கப் பாடல்களில் காணும் பாலியல் விடயங்கள் தொடர்பில் நல்லதொரு விளக்கமாக இக்கட்டுரை அமைந்துள்ளது.

**************************

தமிழர் மரபியல் (பாலியல் நோக்கு)

கால வெள்ளத்தில் தமிழர் மரபுகள் பல தவறான புரிதல்களுக்குட்பட்டு வருவது வருத்தமளிப்பதாகவே உள்ளது.

• பழந்தமிழர் மரபுகளின் உயர்வுகளை எண்ணிப் பெருமிதம் கொள்ளுதல்.

•பழந்தமிழர் மரபுகளில் சில காலத்துக்கு ஏற்பில்லாத நிலை கண்டு வருந்துதல்.

என்னும் இரு கருத்தாக்கங்கள் நம்மிடையே உள்ளன.சங்க இலக்கியம், தொல்காப்பியம் ஆகிய நூல்களை முழுமையாகவும், ஆழமாகவும் கற்ற யாரும் தமிழர் மரபுகளைக் குறைத்து மதிப்பிட மாட்டார்கள்.

சங்க கால மக்களின் வாழ்வியல் பதிவுகளாகவே சங்க இலக்கியங்கள் விளங்குகின்றன. இவ்விலக்கியங்கள் வாயிலாகத் தமிழர்தம் மரபுகளைக் காண விழைவோர், சரியான கண்ணோட்டத்தில் காண்பது வேண்டும். தவறான புரிதல்களால்தான் தமிழர் மரபுகள் பிழைபட உணர்தலும், குறைத்து மதிப்பிடும் நிலையும் ஏற்படுகிறது.

இன்றைய சூழலில் வலைப்பதிவுகள், தமிழ்மொழியை அடுத்த தலைமுறைக்கு எடுத்துச் செல்லும் வாயில்களுள் முதன்மையானவையாக விளங்குகின்றன. வலைப்பதிவுகள் வழியே,

தமிழர் மரபு குறித்த தேடல்,

தமிழர் மரபு குறித்த புரிதல்,

தமிழர் மரபு குறித்த மதிப்பீடுகள்,

ஆகியவற்றைக் காணும் போது மிகவும் மகிழ்வாக உள்ளது.

சில தவறான புரிதல்களைக் காணும்போது மனம் சிறிது வருத்தம் கொள்கிறது. (விரிவாகப் படிக்க)

• நன்றி: வேர்களைத் தேடி

தமிழ் மரபியலும் அன்னியப் பின்நவினமும் (பாகம் 5)

இந்தத் தொடரில், நமது சங்க இலக்கியங்கள் ‘பாலியல்’ விடயங்களை எங்ஙனம் அணுகின என்பதைப் பற்றி நுணுகிப் பார்க்கவிருக்கிறோம். கடல் நீரைக் குவளையில் அள்ளியக் கதையாக, மிக விரிந்து பரந்திருக்கும் இவ்விடயத்தைச் சுருக்கமாகச் சொல்வது சிக்கல்தான். முடிந்தவரை முயன்றுள்ளேன்; தேவையென்றால் தொடருவேன்.

“இமையோர் தேஎத்தும் எறிகடல் வரைப்பினும்
அவையில் காலம் இன்மை யான” என்று பாடுகிறது தொல்காப்பியம். அதாவது, காதலை உயிராகக் கொண்ட அகமும், அகத்தின் தொடர்பில் புறமும் இல்லாத காலமோ அல்லது இடமோ எங்கேயும் கிடையாது என்பதே அதன் பொருள். இதனால்தான் நம் முன்னோர்கள் வாழ்வியலை அகம் – புறம் என இரண்டாகக் கண்டனர்.

இதனை நன்கு ஆராய்ந்தால், உலக வாழ்க்கைக்குக் காதலே அடிப்படையாக இருக்கிறது என அறியலாம். மாந்த வாழ்வில் காதலுணர்வு மிகவும் நுட்பமும் ஆழமும் நிறைந்தது. வாழ்க்கையிலும் சரி, இலக்கியத்திலும் சரி காதலுணர்வை (நவின மொழியில் பாலுணர்வை) மிகவும் பொறுப்போடு கையாளவேண்டும். கொஞ்சமே வழுவினாலும் சமூகத்தில் பேரிழப்பு ஏற்படலாம்.

பாலுணர்வின் இயக்கத்திற்கு உடலே கருவியாக இருக்கிறது. உணர்வுகளை உடலுக்கும் உறுப்புகளுக்கும் அடிமையாக்கிவிட்டால் நுட்பம் நிறைந்த உணர்வுகள் மதிப்பிழந்து போகும். கூடவே, உடலும் உறுப்புகளும் கெட்டுப்போகும்.

இந்த உண்மையை ஆழ்ந்து உணர்ந்ததன் விளைவாகத்தான், சங்க இலக்கியங்கள் பாலியலை மிக நேர்த்தியோடும் – நயத்தோடும் கையாண்டுள்ளன. இந்த அடிப்படை உண்மையை அறியாமல்போனதன் காரணத்தால் பிற்கால இலக்கியங்கள் எல்லாமே செல்வாக்கில்லாமல் போயின என்பது வரலாறு. (இதனை விளக்கினால் நீண்டுபோகும்)

உடல் - உறுப்பு இவற்றைவிட, உணர்வுகளுக்கு முதன்மை கொடுப்பதால் உடலும் உறுப்பும் மறைந்து உணர்வுகளே உடலமாக உருவெடுத்து நிற்கும் என்பது நமது முன்னோர்கள் மரபிவழி கண்டது. இதனையே, சங்க இலக்கியம் முழுவதிலும் காணமுடிகிறது.

இதனை உணர்ந்திருந்த பாரதியார், “செவ்விது,செவ்விது, செவ்விது காதல்” என்றார். இந்தக் காதலால் என்னவாகும் தெரியுமா?

“காதலினால் உயிர் தோன்றும்; - இங்கு
காதலினால் உயிர் வீரத்தில் ஏறும்
காதலினால் அறிவெய்தும் – இங்கு
காதல் கவிதைப் பயிரை வளர்க்கும்” என்றும்,

காதலினால் மானுடர்க்கு கலவி உண்டாம்
கலவியிலே மானுடர்க்குக் கவலைதீரும்
காதலினால் மானுடர்க்குக் கவிதை உண்டாம்
கானம் உண்டாம்; சிற்பம்முதல் கலைகளுண்டாம்
ஆதலினால் காதல் செய்வீர் உலகத்தீரே” என்றும் மனிதர்களுக்கு வேண்டுகை விடுக்கிறார் மாபாவலன் பாரதி.

இப்படி பாரதி பாடியதை, அன்றே முன்னுணர்ந்து நமது சங்கப் புலவர்கள் பாடியிருப்பது நம்மை வியக்கச் செய்கிறது. உள்ளங்களால் ஏற்படும் ஆழமான உறவை சங்கப்புலவர்கள் உள்ளப் புணர்ச்சி என்றனர். உள்ளப்புணர்ச்சி நன்றாக அமைந்தால்தான் உடல் புணர்ச்சியும் (உடலுறவு) முழு இன்பத்தைக் கொடுக்கும் என்ற தெளிவான எண்ணக்கருவைச் சங்கப்பாடல்கள் வலியுறுத்துகின்றன.

இப்படியாக, சங்கப் புலவர்கள் உள்ளத்து உணர்வுகளுக்கு முன்னுரிமை கொடுத்தார்களே அன்றி, வெறுமனே பெண்களின் உடல் வருணனையோ அல்லது பாலுறுப்பு வருணனையோ மட்டும் அல்ல. மேலும், இவ்வுணர்வுகளைச் சொல்லுவதற்கு இயற்கையியல் – இன்பியல் (Naturalism & Romanticism) ஆகிய இரண்டுப் பண்புகளைப் பாங்காகப் பயன்படுத்தியுள்ளனர். சங்கப் புலவர்கள் உயர்ந்ததையே எண்ணி, உயர்ந்த நெறிகளையே பின்பற்றி வாழ்ந்தவர்கள் என்பதால் அவர்களுடைய பாடல்களும் மிக உயர்தரத்திலேயே காணப்படுகின்றன.

இதனையே மு.வ தமது குறுந்தொகைச் செல்வம் நூலில் இப்படிக் கூறுகிறார். “இந்த ஓவியங்கள்(சங்கப் பாடல்கள்) காதலரின் மனநிலையை விளக்குவன என்பது சிறப்பாகக் கருதத்தக்கதாகும். இவற்றைத் தீட்டிய கலைஞர்கள், காதலரின் உடல் வனப்பை எடுத்துக் காட்டுவதற்காகத் தம் வண்ணத்தைப் பெரிதும் செலவிடவில்லை; முயற்சியையும் செலவிடவில்லை. ஓவிய அமைப்பிற்கு எந்த அளவுக்கு அவர்களின் தோற்றம் இன்றியமையாததோ, அந்த அளவிற்கே உடலைக் குறித்துள்ளனர். ஓவியத்தைக் காண்பவரின் உள்ளம், காதலர்களின் உடல்வனப்பால் கவரப்படாதவாறு அவர்களின் கலைமுயற்சி அமைந்துள்ளது”

இந்தக் கண்ணோட்டத்தில்தான், சங்கப் பாடல்களைப் பார்க்க வேண்டுமே தவிர, குருடர்கள் ஒன்றுகூடி யானையின் ஒவ்வொரு பாகத்தைத் தொட்டுப் பார்த்தது போன்று அவரவரும் தப்பும் தவறுமாக உணர்ந்ததை தண்டோரா போட்டுச் சொல்லக்கூடாது.

பெண்ணுடல் இயற்கையாகவே முலை, அல்குல், தாய்வயிறு (கருப்பை) எனத் தனித்த அடையாளங்களைக் கொண்டது. பெண்ணுறுப்புப் பெயர்களைச் சங்கப்பாடல்களில் மட்டுமல்ல திருக்குறள் போன்ற அறநூல்களிலும் காணமுடிகிறது. சங்க காலத்தில் ஔவையார், வெள்ளி வீதியார் உள்ளிட்ட நாற்பத்தொரு பெண்பாற் புலவர்கள் பெண்ணிய நிலை, மனவுணர்வு, காதலுணர்வு பற்றி பாடியுள்ளனர் என்பதும் குறிப்பிடத் தக்கது. அன்றைய புலவர்கள் பெண்ணுறுப்புகளைச் சுட்டும்போது அதில் அருவருப்புத் தன்மையுமில்லை; அது பாலுணர்ச்சியைத் தூண்டியதுமில்லை. ஆணுக்கும் பெண்ணுக்கும் உரிய சிறப்பான உடலெழில் கூறுகள் அன்றே இலக்கணமாகச் சொல்லப்பட்டுள்ளன.

ஒரு பெண்ணைப் பார்த்து “உமக்கு திண்ணிய தோளும் பரந்த மார்பும் வீரமும் கொடைப்பண்பும் உடைய குலமகன் கணவனாக வாய்ப்பானாக” என வாழ்த்துவது பழந்தமிழர் மரபாகும்.

அதுபோலவே, இல்லறத்தில் வாழும் ஆணைப் பார்த்து, “நீ அறம் அல்லாதவற்றை ஒதுக்கும் கற்புடையவளாகவும், அறம் புகழ்ந்த வலைசூடிய சிறிய நெற்றியும், அகன்ற அல்குலும், குறைந்த பேச்சும், அடர்ந்த கூந்தலும் உடைய குலமகளைத் துணைவியாகக் கொண்டவன்” என்று பாராட்டுவதும் மரபு வழக்கேயாகும்.

*(அல்குல் என்பது பெண்ணின் பாலுறுப்பை மட்டும் குறிப்பதன்று. இடைக்குக் கீழும், கீழ்த்தொடைக்கு மேலுமுள்ள அகன்ற பகுதி முழுவதையும் சுட்டும். அரை என்பதும் இதுவே. இன்றைய வழக்கில் இடுப்பு என்கிறோம். பெண்ணின் தாய்மைக்காக இயற்கை தந்த கருணை கொடை இப்பகுதி)

இன்றைய புத்திலக்கியவாணர்களில் எத்தனை பேர் சங்கப் புலவர்கள் கையாண்ட உத்திகளை – நுட்பங்களை அறிந்து எழுதுகிறார்கள் என்பது ஐயத்திற்குரியதே. நிலைமை இப்படியிருக்க, தங்களின் நவின படைப்புகளில் இடம்பெறும் பாலியல் வழுக்களுக்கு நியாயவாதம் கற்பிக்கும் பொருட்டு சங்க இலக்கியப் பாடல்களை மேற்கோள் காட்டுவது ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கதா என்பதை உண்மையாளர்கள் எண்ணிப்பார்க்க வேண்டும்.

இதுவரை சொல்லியவையிலிருந்து, தொன்ம இலக்கியம் அனைத்தும் தமிழ் மரபியலின் ஒட்டுமொத்தக் கட்டுமானங்கள் என பொருள்படாது. நன்றும் தீதும் எல்லாவிடத்திலும் இருப்பது போலவே தமிழ் இலக்கியத்திலும் பண்பாட்டுக் கேடுகள் நிகழ்ந்திருக்கின்றன. இவற்றை அறிஞர் உலகம் எடுத்துக்காட்டி கண்டித்தும் இருக்கின்றது என்ற உண்மையை இன்றைய படைப்பாளிகள் அறிந்துகொள்ள வேண்டும்.

நல்லதை உவகையுடன் ஏற்கவும் அல்லதைத் துணிவுடன் மறுக்கவும் கூடிய நடுநிலைச் சிந்தனை தமிழறிஞர்களுக்கு நிரம்பவே உண்டு. அதற்கு சான்றுதான், அறிஞர் அண்ணாவின் ‘கம்பரசம்’ போன்ற நூல்கள்.

ஆகவே, இன்றைய நவின படைப்பாளிகள் பாலியல் தொடர்பான தங்களின் கொச்சைத் தனத்திற்கும் – பச்சைத் தனத்திற்கும் நியாயம் கற்பிக்க வேண்டி, சங்க இலக்கியங்களைத் தூற்றித் திரிவதை நிறுத்திக்கொள்ள வேண்டும். எந்தவிதத்திலும் தனித்தன்மை(சுயம்) இல்லாமல் தள்ளாடிகொண்டிருக்கும் நவின படைப்புகளுக்கு முட்டுக்கொடுக்கவும் அவற்றிலுள்ள பாலியல் பண்பழிப்புகளை நியாயப்படுத்தவும் வேண்டி சங்க இலக்கியங்களைப் பயன்படுத்திக்கொள்ளும் ‘பக்கா’ பத்தாம்பசளித்தனத்தைக் கைவிட வேண்டும்.

அகத்திணைப் பாடல்களோடு தங்களின் கீழ்த்தரமான படைப்புகளை ஒப்பிடுவது கண்டனத்திற்குரியது மட்டுமல்ல, சொந்த முகத்திலே கரிபூசிக் கொள்ளுவதுமாகும்.

இவைவெல்லாம் நவின படைப்பாளிகளுக்கு நாம் கூறுகின்ற அறிவுரைகள் அன்று. மாறாக, நவின படைப்பாளிகள் மரபியலைப் புரிந்துகொள்வதற்கு நாம் எழுதும் முன்னுரைகள் மட்டுமே.

முன்னுரைகளைப் படிப்பதும் படிக்காததும் அவரவரின் தனியுரிமை. ஆனால், தமிழ் மரபியலை மதிப்பதும் மனதாரப் போற்றுவதும் ஒரு தமிழனுக்கும் ஒரு தமிழச்சிக்கும் பிறந்த தமிழர்க்குப் பிறப்புரிமை!

(முற்றும்)

சான்றாதாரம்:-

1.சங்க இலக்கிய ஒப்பீடு (முனைவர் தமிழண்ணல்)

2.சங்க இலக்கியம் (முனைவர் இரா.தண்டாயுதம்)

3.குறுந்தொகைச் செல்வம் (முனைவர் மு.வரதராசன்)

4.உங்கள் குரல் - சூன் 2004 (கவிஞர் சீனி நைனா முகம்மது)

தொடர்பான இடுகைகள்:-

1. தமிழ் மரபியலும் அன்னியப் பின்நவினமும் (பாகம் 1)

2.தமிழ் மரபியலும் அன்னியப் பின்நவினமும் (பாகம் 2)

3.தமிழ் மரபியலும் அன்னியப் பின்நவினமும் (பாகம் 3)

4.தமிழ் மரபியலும் அன்னியப் பின்நவினமும் (பாகம் 4)

5. புத்திலக்கியவாணர்களுக்குத் தமிழும் தெரியாது தமிழுணர்வும் கிடையாது

தமிழ் மரபியலும் அன்னியப் பின்நவினமும் (பாகம் 4)

‘பாலியல்’ என்றாலே பதகளத்துடன் அணுகும் மலேசிய நவினப் படைப்பாளிகளுக்கு இந்தத் தொடர் பயனாக அமையலாம். பண்பட்ட மனத்தோடு பாலியலை அணுகுவதற்குரிய பண்பாட்டை அறிந்துகொள்ள இது உதவலாம்.

கடந்த பதிவு (பாகம் 3) பின்நவினம் பற்றிய ஒரு முழுமையான புரிதலை உங்களுக்கு ஏற்படுத்தியிருக்கும் என்பதில் எனக்கு நம்பிக்கையில்லை. பின்நவினத்தை மேலோட்டமாகத் தெரிந்துகொள்ளுவதற்கு அல்லது இனி அதனைப் பற்றி ஆராய்ந்தறிவதற்கு உங்களை நகர்த்தியிருக்கலாம் என்று வேண்டுமானால் துணிந்து சொல்லுவேன்.

இதற்குக் காரணம், பின்நவினம் இன்னமும் முழுத் தெளிவோடு வெளிப்படுத்தப்படவில்லை என்பதுதான். இருந்தபோதிலும், பின்நவினம் மகா கேடானது; அடிப்படையே இல்லாதது என குருட்டாம்போக்காக முற்றும் முழுவதுமாக ஒதுக்கவேண்டியதும் அல்ல.

இரண்டுமுறை போர்களைச் சந்தித்துவிட்ட உலகம், கடவுள் உண்மை, மெய்ம்மம்(தத்துவம்), நேர்மை, மாந்தநேயம் ஆகிய அனைத்து நெறிகளின்மீது நம்பிக்கை இழந்துநிற்கிறது. நவினமயச் சூழலில், ‘எதிர்மறை பண்பாடு’ (Counter Culture) ஏற்படுத்திவரும் பல்வேறு தாகுறவுகளில் சிக்கிக்கொண்டு சின்னபின்னமாகிப் போயிருக்கும் இன்றைய உலகத்திற்குப் பின்நவினம் சில தீர்வுகளைகளை முன்மொழிகிறது. நவினச் சூழலுக்கு ஏற்ற புதியவகை ‘உணர்வுவாங்கலை’ (New Sensibility) கொடுப்பதாகச் சொல்லப்படுகிறது.

தமிழ்ச்சூழலில் ‘பின்நவினம்’ சரியாகப் புரிந்துகொள்ளப்பட்டதாகத் தெரியவிலை. மலேசியாவில், தமிழ்ப் படைப்பாளிகள் ‘பின்நவினம்’ என்பதை பிறழ்நிலையாகவே உணர்ந்திருக்கிறார்கள் என்று எண்ணத் தோன்றுகிறது. ‘பின்நவினம்’ என்ற தளத்தில் எழுதப்படும் படைப்புகள் பெரும்பாலும் ‘பாலியல்’ சார்ந்ததாகவே அமைந்திருப்பது இதற்கான காரணமாக இருக்கலாம். அதோடு, பின்நவினப் படைப்பாளிகள் இன்னும் முதிர்ச்சி இல்லாதவர்களாகவும் இலக்கியத்தில் பரந்த நோக்கு இல்லாதவர்களாகவும் இருப்பதுமாகும்.

பின்நவினப் படைப்புகள் எழுதுவதற்கு எத்தனையோ கருக்களும் களங்களும் இருக்கும்போது, இவர்களின் எழுதுகோள் பாலியல் - பாலுறுப்புகளை மட்டுமே செக்குமாடு போல வட்டமடித்துக் கொண்டிருக்கிறது.

இதனைச் சுட்டிக்காட்டினால், எம்பிக்குதித்து ஆர்ப்பாட்டம் செய்கிறார்களே தவிர, அமைதியாக அணுகி ஆராய்ந்துபார்க்க மறுக்கிறார்கள். தமிழ் மரபு – பண்பாடு சார்ந்து பின்நவினம் அணுகப்பட வேண்டும் என்ற கூக்குரல்களில் இருக்கும் அடிப்படைகளை எண்ணிப்பாராமல், மரபிலக்கியங்களில் நயமாக – நாகரிகமாக சொல்லப்பட்ட ‘பாலியல்’ புனைவுகளைக் கொச்சைப்படுத்தி தங்கள் செயல்களுக்கு நியாயம் கற்பிக்கிறார்கள்.

சங்க இலக்கியப் பாக்களில் இழையோடும் காமம், காதல், களவு, கற்பு முதலான அகத்தினைப் புனைவுகள் அனைத்தும் மிக கவனமாகச் செய்யப்பட்டவை – மாந்தப் பண்பாட்டுக்கு உட்பட்டவை என்பதை முதலில் இவர்கள் புரிந்துகொள்வது நலமானது. இது, புரியாத காரணத்தால்தான், மரபுகளில் ‘பாலியல்’ இருப்பதால் நாங்களும் படைக்கிறோம் என்று கொச்சையாக - பச்சையாக எழுதுகின்றனர்.

தமிழ்ச் சூழலில் பாலியல் சார்ந்த படைப்புகள் எவ்வாறு சொல்லப்பட வேண்டும் என்று எழுத்தாளர் செயமோகன் தம்முடைய கட்டுரை ஒன்றில் பின்வருமாறு விவரிக்கிறார். எந்தவொரு மாற்றமும் செய்யாமல் அதனை அப்படியே இங்குத் தருகின்றேன்.

பாலுணர்வுக்கதை என்பது தன் மையக்கருவாகவே பாலுணர்வை எடுத்துக் கொண்டிருக்கும். அதைபற்றி கூர்ந்த அவதானிப்புடன் விவாதிக்கும். அதை நுண்ணிய விவரிப்புடன் சித்தரித்துக் காட்டும். அதன் மனநிலைகளை பல தளங்களில் விரித்துச் செல்லும்.

பாலுணர்வெழுத்திற்கும் பாலியல்கவர்ச்சி எழுத்துக்கும் என்ன வேறுபாடு? வெறுமனே சற்று நேரம் நமக்கு ஒரு மனச்சித்திரத்தின் இன்பத்தை மட்டுமே அளித்து நின்றுவிடுவது பாலியல்கவர்ச்சி எழுத்து. இலக்கியம் எந்த வகையானாலும் அது நம்மை நாமே அறியச்செய்யும். கூர்ந்து நோக்க வைக்கும். நமக்குள் நம்மைக் கொண்டுசெல்லும். அதுவே முக்கியமான வேறுபாடு.

என் நோக்கில், நல்ல பாலுணர்வெழுத்து என்பது சில இயல்புகள் கொண்டது. அது எந்நிலையிலும் அழகாகவே இருக்கும். பகற்கனவுகளுக்கு மட்டுமே உரிய மென்மையான அழகு அது. தொட்டால் பொலபொலவென உதிர்ந்துவிடக் கூடிய, பிறரிடம் பகிர முடியாத அழகு. நல்ல பாலுணர்வெழுத்து குறைவாகவே சொல்லி வாசகனின் கற்பனையைத் தூண்டும். அவனுடைய அந்தரங்கமான கனவுகளில் மட்டுமே அது முழுமையடையும்.

மனத்திரிபு நிலைகளை எழுதுவது பாலுணர்வெழுத்து அல்ல. அதை வேறு வகைமையில்தான் சேர்க்க வேண்டும். மனதை சிதைப்பதும் வதைப்பதும் பாலுணர்வெழுத்தின் இயல்பல்ல. பாலுணர்வெழுத்து இனிய மனக்கிளர்ச்சி ஒன்றை மட்டுமே அளிக்கும். அதன் உச்சியில் ஒரு வகை தனிமையின் துயரையும், இழப்பின் ஏக்கத்தையும் சொல்லி முடியக்கூடும். எப்போதும் அது மூளைக்குள் பரவும் இனிய தென்றலாகவும் கற்பனையில் விரியும் இளவெயிலாகவுமே இருக்கும்.

எங்கெல்லாம் இலக்கியம் இருக்கிறதோ அங்கெல்லாம் பாலுணர்விலக்கியமும் உண்டு. பழங்குடிப் பாடல்கள் முதல் பேரிலக்கியப் பரப்பு வரை. வேதங்களில், பைபிளில்.. இந்திய காவிய மரபின் இரு உச்சங்களான கம்பனையும் காளிதாசனையும் பாலுணர்வெழுத்தின் இரு சிகரங்களாகவே சொல்ல வேண்டும்.

ஏனென்றால் மனிதர்களுக்கு பாலுணர்வெழுத்து மிகவும் தேவையாகிறது. அது ஓர் அடிபப்டையான இச்சை. இச்சைகள் அனைத்துமெ ருசிகள். ருசிகளே அழகுகளாக ஆகின்றன. மனிதன் தன் கற்பனையை பாலுறவுசார்ந்து முடிவிலாது விரித்துக் கொண்டாகவேண்டியிருக்கிறது. அது அவன் வாழ்வின் மீது கொள்ளும் ஆசையின் ஒரு வெளிப்பாடேயாகும். நம் கலைகளில் பாலுணர்வென்பது வாழ்வாசையின் மன எழுச்சியாகவே எப்போதும் வெளிப்பாடு கொள்கிறது.

கற்பனையில் இருந்து எப்படி காமத்தை விலக்க முடியும்? நல்ல பாலுணர்வெழுத்தும் ஓயாத படிமவெளியை உருவாக்கக் கூடியது. சுவர்களை மறையச் செய்யக்கூடியது. நம்மை கட்டற்ற பசுமை வெளியில் நிறுத்தக் கூடியது. அத்தகைய எழுத்துக்கள் தமிழில் இனிவரும் காலத்தில் உருவாகுமென எண்ணுகிறேன்.

தங்களுடைய படைப்புகளில் ‘பாலியல்’ தொடர்பான கருவை எடுத்துக்கொள்ளும் படைப்பாளிகள் மேற்கண்ட கருத்துகளை ஆழமாகப் புரிந்துகொண்டால், நவின இலக்கியங்களையும் நல்ல – நயமான - நாகரிகமான இலக்கியங்களாகப் படைக்க முடியுமல்லவா?

அடுத்த தொடரில், தமிழ் மரபிலக்கியம் காமம் – காதல் அதாவது நவின மொழியில் சொல்லவேண்டுமானால் ‘பாலியல்’ எண்ணக்கருவை எவ்வாறு அணுகுகிறது என்பதைப் பார்ப்போம்.

(மரபியல் மீண்டும் மலரும்..)

தொடர்பான இடுகைகள்:-

1. தமிழ் மரபியலும் அன்னியப் பின்நவினமும் (பாகம் 1)
2.தமிழ் மரபியலும் அன்னியப் பின்நவினமும் (பாகம் 2)

3.தமிழ் மரபியலும் அன்னியப் பின்நவினமும் (பாகம் 3)
4. புத்திலக்கியவாணர்களுக்குத் தமிழும் தெரியாது தமிழுணர்வும் கிடையாது